mountainbike.be
02/05/2013
Reisverhalen

Shortbike Rothau

Shortbike is een onderdeel van Flowtrack en staat garant voor korte begeleide fietsvakanties waar plezier en afzien centraal staan. Het concept van drie dagen begeleid fietsen waarbij alles voor je verzorgd wordt in een prachtige omgeving sprak mij wel aan. Voor de eerste keer schreef ik mij in voor de Shortbike in het Franse Rothau.
Groepsfoto voor de plaatselijke jeugdherberg
© Kenneth Droeshoudt
De innerlike mens versterken was meer dan nodig
© Kenneth Droeshoudt

Hoe dichter je bij Rothau komt hoe verder je terug in de tijd lijkt te gaan. In het pittoreske Rothau lijkt de tijd echt even stil te hebben gestaan, een typisch oud Frans plaatsje in al haar facetten. Eenmaal aangekomen bij de jeugdherberg waar wij de komende drie dagen zullen verblijven, zien we een mooie kerktoren. Niet wetende dat we deze kerktoren de komende drie nachten nog veel zullen vervloeken, daar deze om het kwartier aanslaat en een overijverige pastoor iedere ochtend om zes uur zijn serenade laat klinken.

De jeugdherberg is gehuisvest in een mooi en oud statig pand. De kamers en bedden zijn simpel maar wel ruim en van alle gemakken voorzien. We worden hartelijk ontvangen met een welkomstdrank door de Shortbike crew en besluiten om daarna om te kleden om alvast een stukje te fietsen. Dit eerste ritje laat gelijk zien wat de regio ons zal bieden de komende drie dagen. We klimmen gelijk met een hellingshoek van meer dan 20% omhoog uit het dal op een schotterweg om na een 500 meter de eerste singletrack tegen te komen. Deze voert ons in 4 km enkele honderden meters de hoogte in met de nodige obstakels. Eenmaal boven zijn de benen dan ook aardig vol gelopen.

We besluiten om hetzelfde pad naar beneden te nemen omdat dit zo een mooie afdaling is en omdat we bang zijn anders aan de andere kant van de berg uit te komen. Na een heerlijke afdaling staan we binnen de kortste keren terug aan de herberg. Na een hapje en een drankje in het plaatselijke dorpje kruipen we in bed in afwachting van een mooie bikedag morgen.

Dag 1 (vrijdag)

De eerste dag van het Shortbike weekend begint wat moeizaam. Ik heb tenslotte ieder uur van de nacht wakker gelegen dankzij de kerktoren naast de herberg die zo nodig ieder uur de klok moest luiden. Eenmaal wakker geworden zit ik om acht uur vol goede moed aan de ontbijttafel. Na een stevig ontbijt maken we ons op voor de mooie maar zware tocht van vandaag. De tocht begint met een klim van ongeveer 12km vanaf 300 meter richting 1000 meter hoogte. Via enkele mooie singletracks en schotterwegen kom ik moe maar voldaan boven aan.

Hier fietsen we over enkele mooie singletrackafdalingen en enkele klimmen steeds rond dezelfde hoogte om uiteindelijk bij de lunch aan te komen. Hierbij krijgen wij een waar buffet voorgeschoteld met pasta’s, salades, soep en noem maar op. Heerlijk om bij te komen na het eerste zware stuk. Na de bevoorrading gaat het vrijwel gelijk via een singletrack stijl omhoog. De lekkere soep blijkt hierbij een verkeerde keuze. Deze begint behoorlijk omhoog te komen waardoor ik niet lekker in mijn ritme kom. Pas na enkele kilometers kon ik van deze inspanning bekomen en heb ik eigenlijk niet echt kunnen genieten van deze prachtige stukken.

Na het flinke afzien komt er een grote glimlach op mijn gezicht. Ik herken dit pad namelijk van gisteren, wat dus inhoud dat we op de mooie singletrack afdaling zitten richting de herberg en dus niet meer omhoog gaan. Plots vergeet ik alle pijn in de benen en zoef ik met een grote glimlach naar beneden. Eenmaal beneden aangekomen worden we voor de keuze gesteld om nog een lus te doen van 7 km. Hierin gaan we 3.5km omhoog via een schotterweg om daarna via een singletrack af te dalen. Na enige overtuigingskracht van de anderen besluit ik toch nog mee te gaan, ondanks de zware benen.

Die keuze heb ik in de klim nog veel vervloekt. Waar ben ik aan begonnen denk ik in mijzelf. We moeten nog 2 dagen fietsen en ik ben nu al doodop, als dat maar goed komt. Eenmaal boven aangekomen krijgen we inderdaad een mooie singletrackafdaling voorgeschoteld en staan we eigenlijk veel te snel weer beneden aan de herberg. Nog een keertje omhoog om dat stukje over te doen? Neen, zoveel is het mij nu ook weer niet waard. Fiets poetsen en klaarmaken voor morgen is een beter plan. Na een heerlijk diner voorgeschoteld door de herberg kruip ik al redelijk vroeg mijn bed in. Ik kan de slaap goed gebruiken voor morgen.

Dag 2 (zaterdag)

Wederom zit ik om acht uur aan het ontbijt. Enkel deze keer na een nacht waarbij ik geen klok heb horen luiden. Hoe moe kan een mens zijn na een dagje fietsen. Naar buiten kijkend ziet het er maar slecht uit. Het regent hard en de voorspellingen zien er de hele dag hetzelfde uit. 7 graden Celsius en 22 mm regen deze dag van 's ochtends tot ’s avonds. Dik en droog aankleden luidt het devies. Net als gisteren gaat het gelijk omhoog en deze keer voor een kilometer of 10. Eerst stijl om daarna over te gaan op een licht oplopende schotterweg.

Na deze toch wel wat saaie stukken gaat de klim over in een technisch stijl oplopend stukje. Een mooi stukje om de benen eens goed te testen en de techniek wat bij te schaven op de uitstekende rotsen. Na dit korte steile stukje komt er een modderig stuk met veel boomwortels. Met enig kunst en vliegwerk lukt het mij om hier zonder af te stappen overheen te fietsen. Na dit stukje komt er een mooi stukje afdaling met enkele takken als obstakel. De kou begint hier toch redelijk toe te slaan nu het lichaam behoorlijk nat is, maar het plezier is er zeker niet minder om. Na dit stukje gaan we over het asfalt weer terug omhoog richting de bevoorrading die op een 1000 meter hoogte staat.

Hier begint de regen plots over te gaan naar natte sneeuw. Nu merk ik pas echt hoe koud het is. We hadden tenslotte heel het eerste stuk omhoog gereden en waren dus redelijk warm. Bij de bevoorrading staan er lekkere broodjes te wachten met warme soep en koffie wat dus zeer welkom is. Het merendeel besluit om over de weg de 10 km afdaling te nemen richting de herberg. De lokroep van een pingpong tafel en een warme douche is voor hen te groot geworden. Maar niet voor mij, of dit nu kwam omdat ik er echt zin in had of omdat ik mij groot wilde voordoen weet ik tot op heden nog niet maar ik ging verder.

Met een beperkt groepje fietsen we verder met wederom een afdaling. In deze afdaling heb ik veel spijt gehad van mijn keuze. Na een tijd te hebben stilgestaan gelijk een afdaling nemen met natte kleren is niet verstandig. Na een flink stuk dalen roept de begeleider 'schakel naar je binnenblad' ! Dit lijkt makkelijker gezegd dan gedaan want naar het binnenblad schakelen ging nog wel, enkel vanachter kreeg ik hem niet meer lichter geschakeld. De handen waren gevoelloos maar met mijn laatste krachten kreeg ik het toch voor elkaar. Dit was maar goed ook want het ging stijl omhoog in een modderig stukje.

Eenmaal boven had ik het al een stuk warmer en gingen we verder richting het mooiste stukje van het weekend. Het stuk begon al lopend over een wandelpad omdat er totaal niet te fietsen viel maar uiteindelijk werden we beloond met een heerlijke singletrackafdaling tussen de rotsen en het vele groen. Dit was de kou meer dan waard en wat was ik blij dat ik heb doorgezet. Hierna gingen we wederom een 4-tal km omhoog richting het punt van de bevoorrading om daar de 10 km afdaling richting de herberg in te zetten. Eenmaal beneden fietsen we vol gas richting de herberg voor een verdiende warme douche.

Het avondeten smaakte wederom goed. Er was enkel wat onduidelijkheid over het vlees. Het ene was kip maar er zat nog een onbekend stuk vlees tussen. Aan de andere kant van de tafel rees de vraag 'Hé er waren hier gisteren toch 2 katten' ? Normaal zou ik geen hap door mijn keel krijgen bij die gedachte, maar na zo een dag smaakte het toch goed. Wat het nu precies was weet ik tot op de dag van vandaag nog niet, enkel wees gerust de kat liep er de volgende dag gewoon weer.

Dag 3 (zondag)

De laatste dag van het weekend en volgens de weerberichten word het een koude maar over het algemeen droge dag. We vertrekken wederom met een steile klim het dal uit om later over te gaan op een schotterweg. Eigenlijk de formule van het hele weekend waar de benen toch al aardig aan beginnen wennen. Na een 8-tal kilometer verlaten we de schotterweg voor een steile singletrack en vanaf hier begint het echt mooi te worden. Enkele tientallen meters hoger beginnen we ineens sneeuw te zien en na wederom enkele tientallen meters zitten we volledig in de sneeuw en in de mist.

Het is moeilijk voor te stellen tijdens een steile klim en een temperatuur van 3 graden maar dit was puur genieten. Enkele kilometers later zijn we boven op een klein skigebied waar we een tijdje op dezelfde hoogte blijven en in de sneeuw rijden. De afdaling die daarop volgt is een hele mooie. Het begint met een natte singletrack die weinig uitdagend is maar gaat uiteindelijk over in een mooie track waar een lekkere flow in zit. Binnen de kortste keren zijn we weer uit de sneeuw en staan we enkele honderden meters lager. Hier moeten we weer 300 hoogtemeters overwinnen richting de bevoorrading. Een mooie klim met enkele technische passages brengt ons weer op 1100 meter hoogte voor de lunch.

Wederom krijgen we lekkere belegde broodjes met van alles en nog wat belegd. Een waar eetfestijn maar ook gevaarlijk om af te koelen in deze koude omstandigheden. Na het eten ben ik dus weer behoorlijk afgekoeld maar gelukkig gaat het gelijk omhoog. In dit stuk kunnen we even lekker opwarmen. We gaan daarna weer omlaag om vervolgens twee zeer mooie beklimmingen te bedwingen. Wie had dat ooit durven dromen na de eerste zware dag dat ik een beklimming nog mooi kon vinden. Wat volgt zijn twee mooie singletracks met technische stukken waarbij je flink wat kwaliteiten nodig hebt om zonder af te stappen boven te komen.

Na deze zware stroken zit het klimwerk van deze Shortbike reis er op. We gaan via een kleine afdaling en een stukje vlak richting het concentratiekamp 'Struthof' waar je pijnlijk met je neus in de historische feiten word gedrukt. Ik denk dat niemand kan ontkennen dat dit iets met een mens doet. Hierna gaan we snel over in een singletrack afdaling die weinig techniek vergt maar wel lekker aanvoelt om weer terug in Rothau aan te komen. We nemen een snelle douche, pakken alle spullen in en genieten wederom van een heerlijke maaltijd.

Conslusie

Deze drie dagen waren ondanks het slechte weer fantastisch. De vele singletracks die soms wat moeilijk te vinden waren bewijzen mij dat de begeleiders van Shortbike hun tijd hebben gestoken in het verkennen van de omgeving. We hebben in deze drie dagen alle kanten van het gebied gezien en niks twee keer gedaan. De begeleiding van Shortbike was uitstekend en de accommodatie was gewoonweg goed. Het weer kunnen de begeleiders niet veranderen, maar ze hebben wel goed ingespeeld op de situatie door de routes iets aan te passen en de bevoorradingen binnen te doen of beschut. Kortom, dit is voor iedereen die een leuke en gezellige fietsvakantie zoekt een aanrader.

Auteur: Nick de Rijcke
tags Shortbike Rothau
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy