mountainbike.be
20/09/2012
Reisverhalen

11Steden MTB Marathon

Afgelopen weekend vond de eerste editie van de 11 Steden MTB Marathon plaats. Een marathon waarbij men in de voetsporen treedt van de echte Elfstedentocht helden. Een tocht van 330km in 3 dagen langs de bekende Friese 11 steden .
Efsteden MTB Marathon
© Jeroen Veenstra
Efsteden MTB Marathon
© Jochem Wiersma
Efsteden MTB Marathon
©
Efsteden MTB Marathon
© Wpdejager.nl

De start vond plaats in Dokkum. Eenmaal aangekomen in Dokkum rijden we naar de inschrijfplaats. In de prachtige Bonifatiuskapel verliepen de inschrijvingen dankzij de verschillende tafels lekker vlot. We ontvangen een zak met de etensmuntjes, 11steden shirt, stuurnummer en polsbandjes etc.

We laten de auto op de bewaakte parkeerplaats achter waar deze de rest van het weekend zal verblijven. Na het omkleden kunnen we de sporttas inleveren bij de parkeerplaats en stappen we op de fiets richting het centrum van Dokkum. Omdat we nog wat vroeg waren hadden we mooi de mogelijkheid om de 11km lange proloog te verkennen. Het wordt tijdens die verkenning al duidelijk dat de sfeer in het dorpje groot is. Na de verkenning van de stukken in het dorpje fietsen we naar de fietsenstalling. We zetten onze fiets neer en wandelen 800 meter naar het startpunt. Want zoals bij de echte 11 stedentocht begint het eerst met een stukje lopen.

Proloog: Dokkum – Dokkum  - 11 km

Weer aangekomen in de Bonifatiuskapel vindt de briefing plaats. Na enkele mooie woorden van de organisator staat iedereen gespannen voor de start. Om 15:00 uur is het dan zover, het pak van 310 deelnemers gaat in volle sprint naar de fietsen om daar te beginnen aan de 11km lange proloog. Wij hebben besloten om gewone schoenen aan te doen voor dit loopstuk om zeker geen blessures te hebben door de harde zolen van onze fietsschoenen. Dankzij deze keuze draaien we bij de eerste paar teams de fietsenstalling op. We trekken de fietsschoenen aan en sprinten weg. Binnen de straatjes van Dokkum staat er op iedere kruising een vrijwilliger om de weg te wijzen. Hier was de verkenning dus niet nodig. Na enkele lussen door het centrum zitten we al weer aardig vooraan. Eenmaal buiten het centrum waren alle deelnemers aangewezen op hun GPS systeem. Hierbij kwam de verkenning wel goed van pas waardoor wij als eerste de stad uit waren en richting de weilanden trokken. Na een passage over een kerkhof duiken we de eerste weilanden in. Het word hier gelijk duidelijk dat de enorme hoeveelheid regen van de afgelopen nacht het een zware tocht zou gaan maken. Enkele weilanden verder draaien we weer Dokkum binnen en rijden we tussen de nauwe straatjes en over de smalle brugjes richting de finish van de proloog.

Etappe 1: Dokkum – Leeuwarden - 60 km 

Het einde van de proloog loopt gelijk over in het begin van de eerste etappe. Een etappe die zal finishen op onze eerste overnachting in Leeuwarden. In deze etappe merken we gelijk dat Friesland anders is dan onze regio. Om van het ene weiland naar het andere te komen moeten we steeds een hekje over. Dit samen met het enorm sompige gras op de weilanden drukt de gemiddelde snelheid enorm. Gelukkig blijven we niet op deze weilanden en gaan we over op grindpaden zodat er weer wat snelheid gemaakt kan worden. Uiteindelijk fietsen we een boerenerf op waarbij we een passage krijgen door de koeienstal waar alle koeien ons vol bewondering staan aan te kijken. In deze prachtige setting is dan ook de eerste bevoorradingspost. We vullen snel de bidon en sprinten weer weg voor het laatste gedeelte van de tocht. Dit gedeelte bevat wat meer bos wat het fietsen iets aangenamer maakt. Tot we ineens een groep tegemoet zien komen. Zijn wij nu mis of gaat de groep verkeerd? Een blik op mijn GPS zegt mij dat we de route volgen. Enkele km’s verder staan er ineens 2 vrijwilligers die ons toch vertellen dat we verkeerd zitten. Hier hadden we niet de GPS moeten volgen maar de stukjes lint die aan de bomen hingen.

Na een kwartier zoeken vinden we uiteindelijk de juiste weg en kunnen we richting het laatste gedeelte van de dag. Dit deel is weer een stuk natter en zwaarder waardoor de benen toch tegen beginnen te werken. De kramp begint te komen. In de verte zien we een klein pondje dat staat te wachten om de deelnemers over een 20m brede vaart te brengen. We schakelen nog een tandje bij om op tijd te zijn voor de volgende overtocht. Hierbij verliezen we even uit het oog dat de ondergrond steeds natter wordt. We rijden door grote plassen water waardoor we niet kunnen zien wat eronder zit. Tot mijn voorwiel ineens wegzakt en ik bijna over het stuur vlieg. Er blijkt ineens een sloot te liggen. (Later zal blijken dat er hier veel hebben gezwommen). Eenmaal op het pondje kunnen we even een 30-tal seconden bijkomen waarna we nog enkele km’s verwijderd zijn van de finish. We vervolgen de route tot we ineens een hele groep over de weg ons voorbij zien steken. Al zwoegend door een moeras zitten wij dus behoorlijk gefrustreerd op de fiets. Later zal blijken dat een fotograaf deze personen over de weg had gestuurd terwijl de route anders was. Enkele grasstroken verder zien we de eerste finishboog staan. Waar we als 13de bij de elites binnenkomen en 28ste in totaal. Ondanks dat er een grote groep de route niet heeft gevolgd. Later zou deze uitslag geschrapt worden omdat er wat problemen waren met de route.
Aangekomen in onze eerste racecamp spoelen we onze fiets af en zoeken we onze tent op die netjes door de organisatie is opgezet. Na een welverdiende douche om alle Friese stront van ons af te spoelen gaan we richting het pastabuffet. Na een heerlijke maaltijd en de briefing voor de volgende dag duiken we rond 22 uur ons bed in. Morgen een etappe van 124km met een start om 08:00 uur.

Etappe 2: Leeuwarden – Molkwerum - 124 km

De tweede dag begint vroeg want om 6:00 uur gaat de wekker al. Na een heerlijk ontbijt maken we de fietsen klaar voor de etappe. Omdat er gisteren rond Dokkum enkele gevaarlijke situaties waren ontstaan in het verkeer heeft de organisatie samen met de politie besloten om het eerste gedeelte van de etappe wat door Leeuwarden zou gaan te neutraliseren. Een politieagent op de fiets rijdt samen met een politiemotor voorop. Wij besluiten om redelijk vooraan aan te vangen om te voorkomen dat we na de start en bij de eerste moeilijke stroken al gelijk vast zouden staan in de file. Rond de 20ste postie vangen wij dus de eerste stroken aan en na een blik achterom zijn we daar blij mee want bij de eerste brug staat er al een lange file. Na flink wat weilanden, brugjes en fietspaden begint het een open omgeving te worden. De wind krijgt hier vrij spel maar de benen voelen goed. We hebben een mooie groep gevonden en gaan in waaiers door de polders. Af en toe merken we wel dat het rijden van een marathon op een GPS ook nadelen heeft want we rijden regelmatig mis. Toch vinden we altijd de goede weg weer terug. In deze 2e etappe moeten we ook voor het eerst onze stempelkaart gebruiken. We moeten van alle Friese 11 steden een stempel hebben. De ene stempelpost is nog mooier gelegen als de andere . De sfeer wordt er steeds beter op enkel merk ik op dat er na 60km nergens meer een bevoorradingspost is met drinken. Het begint toch op te raken maar mijn prestatiedrift verbied mij om bij iemand aan te bellen voor water. Na 70km is het echt op en begint het toch wat te kriebelen. Ik kan niks meer eten/drinken en ik krijg beginnende kramp in mijn benen.

Na 90km rijden draaien we een bos in wat vooraf aangekondigd was als 20 km singletrack. Mijn angst om hier 20km in een bos te rijden zonder drinken drukte de pret toch wel een beetje maar uiteindelijk overwon de mooie omgeving het toch. Wie zegt dat er in Friesland niet te mountainbiken valt zou hier eens moeten fietsen. Uiteindelijk zien we na 94km een minicamping met een wc. We stoppen maar het kwaad is al geschied. De kramp schiet in mijn linkerbeen en ik waggel al schreeuwend naar de toiletten om mijn bidon te vullen, gelletje te eten en hem weer leeg te drinken. Het heeft voor de benen gelijk een effect enkel mijn maag is er niet zo blij mee. Met enorme zware benen en een misselijk gevoel vervolgen we onze weg. Nog 30km te gaan waarvan 16km singletrack, dat moet toch prachtig zijn? Het was achteraf wel prachtig maar op het moment zelf ben ik 20 keer dood gegaan. De laatste 14km waren schuin tegen de wind in langs het IJsselmeer richting Molkwerum. Dankzij de steun van mijn maat en een ander team kan ik uit de wind richting de finish fietsen om daar volledig leeg en misselijk neer te ploffen. Uiteindelijk finishen we na iets meer dan 6 uur op een 12e plaats bij de elites en 31ste overall wat gelijk ook onze daguitslag word in het algemeen klassement.

De geur van een vette hap lonkt en na een heerlijke douche schuiven we aan bij de plaatselijke snackbar voor een frietje. We rusten nog enkele uren om rond 19 uur aan het avondeten te beginnen. Tijdens de briefing vernemen we dat de laatste etappe is verlengd om te zorgen dat de toppers pas rond 15 uur aankomen in Dokkum. Na de prijsuitreiking duiken we dan ook gelijk ons bed in want de volgende dag starten we weer om 08:00 uur voor een etappe van 154km.
 

Etappe 3: Molkwerum – Dokkum - 154 km

Deze laatste dag begint op hetzelfde tijdstip als gisteren enkel de benen voelen nu toch wel flink vermoeid. Tijdens het ontbijt besluiten we dan ook om deze dag rustig aan te doen en eens te genieten van de omgeving. Na 100km kunnen we altijd nog een tandje bij schakelen. Om 07:45 uur staan we klaar voor de start enkel deze komt er nog niet om 08:00 uur. De organisatie heeft een telefoontje gehad dat er een eind verder glas op het parcours zou gestrooid zijn door jongeren. Dit probleem is gelijk opgepakt door de organisatie en om 08:30 uur kunnen we beginnen. Na 2km staan we ineens stil, want iedereen moet een hekje door om de achtertuin van een boer in te komen. Door de gedachte om langzaam te rijden vandaag waren we dit vergeten en waren we veel te ver naar achteren gestart. 10min later vervolgen we weer onze weg en besluiten we toch even door te trekken om iets verder vooraan te komen. Bij het dorpje waar glas zou liggen worden we netjes door vrijwilligers omgeleid. Hieruit blijkt maar weer eens hoe inventief een organisatie moet zijn. We fietsen langs het IJsselmeer over de dijk met de wind in de rug aan een redelijke snelheid richting het noorden. De kilometers vliegen voorbij en we vinden ons groepje waar er in 2 of 3 waaiers achter elkaar word gereden. Het gaat er gemoedelijk aan toe en bij de vele hekjes neemt iedereen netjes elkaars fiets aan.

Na een 100 tal km voelen de benen nog goed en besluiten we een tandje bij te schakelen. We vliegen aan 35/36 per uur over de landerijen en we zien zowaar een heuvel opduiken. Vol goede moed sprint ik deze 100meter lange pukkel naar boven waar ik toch wel merk dat de benen goed vol zitten na de afgelopen 2 dagen. Maar met een big smile zetten we onze rit verder want wat is het hier mooi. Ik zie achter mij de groep kraken en temporiseer iets om iedereen weer het wiel te gunnen. We moeten en zullen samen aankomen. Na een 148 km zien we het plaatsnaambordje waar we al de hele dag naar op zoek zijn “Dokkum”. De hele groep begint spontaan te juichen. Na enkele lusjes door de Dokkumse binnenstad zien we de finishboog liggen. En fietsen we in groep over de streep. We nemen ons elfstedenkruisje in ontvangst en rijden snel naar de douche. Ondanks de iets rustigere dag komen we toch aan na 6 uur en 53min waardoor we onze 12e plaats bij de Elites hebben behouden en 32ste in de totaalstand staan.

Na 360km fietsen zijn we moe maar voldaan. Ondanks dat het wat mountainbiken betreft niet super veel te bieden heeft was het toch een mooie route. De omgeving is met momenten echt adembenemend. De vele hekjes en sloten kunnen als irritant worden ervaren maar uiteindelijk is dat de charme van de regio.

De organisatie verdient wat mij betreft alle lof. Het is in Nederland niet makkelijk om zoiets in deze crisisperiode op poten te zetten. Een boel fouten van de eerste dag werden op de 2e dag al opgelost, en iedere klacht werd netjes ontvangen. De grote problemen waren het GPS systeem en het ontbreken van enkele bevoorradingsposten, zo was er op de 2 lange dagen maar 1 post voor drinken. Verder was alles uitstekend verzorgd, met 2 keer een heerlijk ontbijt, 2 keer pastabuffet en 1 keer een BBQ. De tassen werden netjes vervoerd, de fietsen werden bewaakt en de tenten stonden iedere dag voor je opgezet.

Zeker een aanrader!

Auteur: Kenneth Droeshoudt
tags 11Steden MTB Marathon
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy