mountainbike.be
07/04/2009
Reisverhalen

Zware eerste Shortbike voor Funibikers in Borzee

In het laatste weekend van maart 2009 trotseerden vijf funibikers (Gerrit Jan, Henk Jan, Ronald, Gianrico en Wilfred) weer en wind in de Belgische Ardennen. Op het programma stond de eerste Shortbike van het seizoen in Borzee. Zowel op zaterdag (La Roche) als op zondag (Houffalize) stonden er begeleide mountainbiketochten op het programma. Het relaas van een toch wel bewogen weekendje biken in de Ardennen...

In het laatste weekend van maart 2009 trotseerden 25 mountainbikers, waaronder de funibikers Gerrit Jan, Henk Jan, Ronald, Gianrico en Wilfred, weer en wind in de Belgische Ardennen. Op het programma stond de eerste Shortbike van het seizoen in Borzee. Zowel op zaterdag (La Roche) als op zondag (Houffalize) stonden er begeleide mountainbiketochten op het programma. Het relaas van een toch wel bewogen weekendje biken in de Ardennen...

Reeds in het jaar 2008 werd gesproken over een mountainbikevakantie. Om de gemoederen thuis tevreden te houden werd besloten om 'slechts' een weekendje te gaan fietsen in de Belgische Ardennen. Via internet werd een organisatie, genaamd Shortbike, gevonden en laat die reisorganitie haar programma nu net samenvallen met de wensen van de funibikers. In totaal zou men slechts drie dagen van huis zijn. Iedereen tevreden dus...moeder de vrouw aan de haard en de bikers die hun mountainbikehart sneller konden doen slaan in de Ardennen...

De opener van het Shortbike seizoen bestond uit twee delen. Zowel op zaterdag als op zondag kon circa 60 kilometer gefietst worden, waarbij qua niveausterkte een splitsing in drie groepen werd gemaakt. Vermits de organisatie de mogelijkheid bood om op vrijdag reeds naar het oudtoorcentrum in Borzee af te zakken hadden besloten de funibikers van de gelegenheid gebruik te maken om enkele warming-up-kilometers te maken.

Vrijdag
Na een vlotte autorit van circa 4 uur was er enige ontsteltenis over de kwaliteit van het hotel. Waar de één behoefte had aan bubbelbad, airco en televisie, was de ander druk bezig om het hotel te taxeren op zijn waarde. Rekening houdende met de betonrot, werd de waarde geschat op drie euro. Toegeven, het outdoorcentrum kan best een likje verf gebruiken. Na aankomst werd besloten om snel de fietskleding aan te trekken om 'enkele' kilometers te maken (en alvast een voorsprong op de rest van de deelnemende Shortbikers te krijgen). Echter, 'enkele' kilometers werden er een 'paar' meer. Aangezien iedereen van de groep heg noch steg wist in de Ardennen werd na zo’n kleine 30 kilometer geÔnformeerd bij een Belg in welke richting het verblijf lag. De Belg heeft geluk gehad dat we hem naderhand niet meer zijn tegengekomen…. Zijn informatie leidde ertoe dat we nog eens 20 kilometer extra moesten fietsen. In het donker en met de tong op onze schoenen kwamen we uiteindelijk in het pikkedonker aan bij het verblijf. De eerste 50 km’s waren gemaakt….

Zaterdag
Met de kilometers van vrijdag nog in de benen en na (over het algemeen) een slechte nachtrust verzamelden we ons zaterdagochtend om met alle Shortbikers te vertrekken. Na een stevige klim werden de groepen fietsers op niveausterkte in drie groepen verdeeld: rood, groen en zwart waarbij elke groep en bepeaald aantal kilometers en hoogtemeters aflegt. Met name de hoogtemeters (maximaal 1.800 meter per dag) maakten het verschil tussen de groepen. Dit bleek wel uit de noodzaak om na een halve of hele dag de remschijven of remblokken te vervangen. De slechte weersomstandigheden gaven een extra dimensie aan de zaterdag. Alle weertypen kwamen voorbij: regen, hagel, sneeuw en zon. Over het algemeen genomen was het koud en nat. De regen van die dag (en voorgaande dagen) zorgde voor een natte ondergrond, waardoor het klimmen extra zwaar werd en de afdalingen nog spectaculairder. Het is een wonder dat er geen valpartijen met ernstige gevolgen zijn voorgevallen. Na een aantal uur kwamen de groepen bij elkaar om te lunchen. Klein minpuntje hierbij was dat er buiten in de kou gegeten diende te worden. Een concept dat Shortbike ook in het buitenland toepast, maar waar de Belgische weermaker voor spelbreker speelde. Door en door verkleumd begon elke groep na de lunch aan een stevige beklimming, waardoor de lichamen weer ontdooiden. Na enkele uren resteerde de laatste klim om daarna bij te komen met een broodje worst en/of een warme douche. In de avonduren werden onder het genot van een Leffe (of Jupiler) de sterke verhalen verteld. Moe maar voldaan wilden de funibikers gaan rusten op één oor. Om vervolgens nog tachtig keer te verwisselen van oor naar oor vanwege het ligcomfort.

Zondag
Na de eerste krampverschijnselen bij het uit bed stappen te hebben overwonnen en na een goed ontbijt stapten de funibikers iets minder fris en fruitig op de fiets om via bergpaden naar het MTB-mekka Houffalize te gaan. Aangezien het praktisch de hele nacht had geregend, was de ondergrond nog natter en werd soms overwogen om te gaan waterfietsen. In Houffalize werd de lunch genuttigd en was er een mogelijkheid om het parcours van de wereldbekerwedstrijden te fietsen. Na een korte blik op het parcours werd besloten dat het: A. te stijl en te hoog was. B. te koud en te nat was. Enkele funibikers namen het zekere voor het onzekere en gingen over de weg terug naar het verblijf. De resterende bikers gingen na de lunch over de bergpaden terug om zodoende de volledige 60 kilometer te fietsen. Bijna bij het outdoorcentrum aangekomen moest de 'montéé impossible' nog overwonnen worden. Dit was een enorm lange en steile helling welke zijn naam eer aandeed. Er was niemand die de berg fietsend op kon komen. Na aankomst werden de spullen gepakt, de organisatie bedankt en de terugreis ingezet.
Onderweg werd een patatje gescoord. De laatste biertjes werden gedronken. Het niveau werd er langzamerhand niet hoger op. Dit moet vooral funibiker Gerrit Jan gedacht hebben. Rustig en vermoeid reed hij de lallende funibikers naar huis.

Al met al zijn de funibikers weer een ervaring rijker. Dat het enthousiasme onvermoeibaar was, bleek wel uit het feit dat er reeds nieuwe plannen werden gemaakt voor volgende tochten. Met andere woorden, we’ll be back…

Met dank aan de funibikers

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy