mountainbike.be
22/06/2020
Algemeen

Wallonië treedt strenger op tegen onwettig biken

Plant ook u een uitstap naar de Ardennen en denkt u daarbij af te wijken van de bredere paden of het officiële routenetwerk? Dan loopt u – misschien wel zonder dat u het beseft – steeds meer het risico om een flinke boete te ontvangen. En dat betekent vooral voor de endurowereld een probleem.
© Mountainbike.be
Misschien heeft het wel met corona te maken, waardoor veel wedstrijden, toertochten en fietsreizen in groep verdwijnen, en de geoefende Vlaamse mountainbiker vaker naar de Ardennen trekt voor een dag of verlengd weekend bikeplezier. Of misschien heeft het gewoon te maken met de groeiende populariteit van de endurosport, of die van allerhande routeapps die vaak ook verboden paden op hun kaarten bevatten. Feit is: boswachters en administratie van de Waalse tegenhanger van het Agentschap Natuur en Bos (het Departement de Nature et Forêts, kortweg DNF) zijn de laatste tijd merkbaar wat repressiever gaan optreden bij het handhaven van hun regels. Die regels bestaan al jaren, maar in de praktijk werd in het verleden erg veel gedoogd.

Voorbeelden van die strengere aanpak? De makers én bikers van de ‘The Steep Escape’-video die recent werd gelanceerd, kregen een officiële waarschuwing in de bus van DNF, met de mededeling dat een deel van de gefilmde passages verboden terrein zijn voor mountainbikers. In de community gaan daarnaast de verhalen rond dat de laatste tijd vaker boetes worden uitgeschreven in de bossen van Stoumont, nadat er eerder ook gevallen bekend waren in Malmedy en de valleien van de Vesder en de Ninglinspo. Elders in Wallonië kreeg de samenwerking tussen officiële instanties en geëngageerde endurorijders enkele maanden terug dan weer een flinke knauw toen andere bikers illegale tracks gingen aanleggen middenin dezelfde bossen.

200 tot 1600 euro boete

De kans is reëel dat een deel van de overtreders niet eens beseft dat ze buiten het wettelijke kader zijn beland. Waar in de bossen van bijvoorbeeld de Vlaamse Ardennen steeds duidelijk wordt aangegeven waar wel en waar niet mag gefietst worden, dan is dat in de bijzonder uitgestrekte bossen van de echte Ardennen anders, en is dus een goeie kennis van de Waalse regels vereist.

Maar hoe zit het nu precies? We klopten aan bij Koenraad Vanschoren, als jurist én organisator van de BeMC in La Roche uitstekend op de hoogte. Wat blijkt? Fietsers in Wallonië moeten zich houden aan de zogenaamde ‘chemins’, openbare paden van minstens een meter breed. Wie zich op de ‘sentiers’ wil begeven, de bestaande openbare wandelpaden die smaller zijn dan een meter, mag dat eigenlijk enkel op diegene die zijn opgenomen in het bewegwijzerde routenetwerk voor fietsers. Samengevat in MTB-woorden: rijden over singletracks mag enkel als ze onderdeel zijn van een officiële bepijlde route, anders zijn ze voorbehouden voor wandelaars. Zelf een trail gaan aanleggen dwars doorheen het bos, of bordjes negeren die privédomein aangeven, dat is uiteraard helemaal verboden en bevindt zich niet in de grijze schemerzone, maar in de diepzwarte.

De boetes die u riskeert als u door een boswachter betrapt wordt op een pad waar u zich niet mag bevinden, die zijn niet mals: 200 tot 800 euro boete. Dat kan maal twee gaan als u wordt betrapt in een groep, tijdens de nacht, of tussen 1 maart en 30 juni. Een flink bedrag, maar eigenlijk riskeert u nog meer dan dat: dat organisaties en lokale clubs door het gedrag van anderen in de problemen komen tijdens hun onderhandelingen met de officiële instanties of privéeigenaren, en zo hun toelatingen kwijtspelen om met hun wedstrijd of toertocht eenmalig over singletracks te trekken die doorgaans verboden zijn, of om nieuwe officiële paden aan te leggen. Het zou een flinke klap kunnen betekenen voor de mountainbikesport in ons land.

Elk in eigen boezem

Als u het ons vraagt, hoog tijd dus dat iedereen in eigen boezem kijkt: bikers die een loopje nemen met alle regels, ver voorbij de grijze zone, maar vooral ook de overheidsinstanties zelf. Door de regels en het huidige MTB-aanbod zijn fans van enduro (of technisch dalen tout court) bijna uitsluitend beperkt tot die enkele bikeparks die er zijn in ons land. Of zoals de maker van de ‘The Steep Escape’ aangeeft: ‘de endurosport is in België de facto illegaal’. Ideaal moment dus om naar het voorbeeld van andere Europese landen opnieuw in gesprek trachten te gaan met de overheid om een uitdagender MTB-netwerk uit te bouwen, eentje waaraan alle bikers zich dan ook gaan houden en waar ook de overheid (lees: het toerisme) beter van wordt. Toch?
Auteur: Simon Lamon
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy