mountainbike.be
23/11/2010
Algemeen

Kristien Nelen blikt terug op 2010

Kristien Nelen (Scott-Goeman) maakt al een aantal jaren het mooie weer bij de dames elites. Dit jaar pakte de uit Essen afkomstige Antwerpse voor het tweede jaar op rij de Belgische titel in Malmedy. Ook in het seizoen 2007-2008 mocht Nelen als eens met de tricolore trui rondrijden nadat ze in Ottignies verrassend zegevierde. In 2011 wil Kristien Nelen opnieuw de nodige progressie boeken. De focus ligt opnieuw op het BK (volgend jaar in Halle). Voorts hoopt ze een ticket voor het Ek te behalen en wil ze sterker voor de dag komen in UCI-wedstrijden

Hallo Kristien, hoe blik je terug op het voorbije seizoen?
"Tevreden maar ook met een kritische blik. Ik kan wel spreken van een geslaagd seizoen, zij het niet enkel door het behoud van de titel. In de Belgacom Cup deed ik beter dan vorig jaar, alsook de internationale UCI-koersen die ik in 't begin van het seizoen reed en die ook nieuw waren voor mij. Verder reed ik, zoals altijd, een constant seizoen. Ik haalde minder overwinningen maar dit kwam omdat ik me volledig op internationaal vlak wou focussen. Ik heb veel ervaring kunnen op doen, daar ben ik mijn team en verzorger Rob zeer dankbaar voor".

Je reed ook een aantal wereldbekerwedstrijden mee?
"Inderdaad, maar ik moet helaas vaststellen dat ik daarin nog steeds weinig vooruitgang boek. We wijten dit aan de steeds sterker wordende concurrentie van jeugdig talent en aan het tekort aan kracht en vermogen in de beklimmingen. Dit is al lang een pijnpunt waar we telkens aan probeerden te werken? Vanaf heden gaan trainer Kris Henderieckx en ik het anders aanpakken. Hopelijk werpt dit wel zijn vruchten af".

Wat waren de hoogtepunten voor jou dit jaar?
"Natuurlijk op de eerste plaats mijn overwinning op het Belgisch kampioenschap in Malmedy, temeer ik er met ruime voorsprong en op overtuigende wijze de titel behaald. Die tricolore trui was al een heel jaar mijn doel. Ik lag er echt op gebrand doordat bij elke titel die ik tot nu al behaalde er steeds verwijten waren dat het niet 'terecht' zou zijn. Nu kon ik eindelijk die kritikasters de mond snoeren. Verder waren er nog de provinciale titel, de derde plaats in de Belgacom Cup in Verviers en de 6de plaats en 10de plaats in de UCI-klasse 1 wedstrijden in Spanje en Oostenrijk. De laatste koers in Beringen reed ik een dijk van een wedstrijd met een 5ste plaats tussen internationale toppers, daar was ik supertevreden mee. Er zat zelfs nog meer in die dag".

Wat waren de eventuele dieptepunten?
"De Belgacom Cups in Gooik (7de) en Geraardsbergen (eveneens 7de). In Gooik verwenste ik het weide-parcours en reed er de laatste rondes zowat tegen mijn zin, mede doordat de organisatie al halfweg de koers alles aan 't afbreken was. Mijn moraal zat aan de grond op dat moment... In Geraardsbergen liep het gewoon voor geen meter na de eerste ronde. Ik was vermoeid van de voorgaande koersen met achtereenvolgens BK en twee WB-wedstrijden, ik had een rustpauze ingelast en niet meer getraind. Misschien ook de wereldbeker in Champéry. Ik vond er een technisch parcours op mijn maat, maar door de hevige regenval veranderde alles in één modderbrij met gladde wortels waardoor er veel gelopen werd. Ik kon er mijn technische kwaliteiten niet meer benutten, dat was zeer frustrerend".

Hoe kom je de winter door?
"Ik ben net terug begonnen met lichte trainingen. Deze winter ga ik wat minder trainen omdat volgens mijn trainer ik al te vermoeid was bij de seizoenstart. Hij moet me intomen... We gaan vooral focussen op kracht en vermogen op de spinningfiets en via 'Redcord' bij de kinesiste. Als cardio-training heb ik een nieuwigheidje te leen van de trainer: 'skikes'. Het is langlaufen op wieltjes, heel plezant maar best zwaar. Ik loop graag maar krijg snel last van de knie, vandaar deze oplossing. ".

Waaruit bestaat jouw voorbereiding voor het nieuwe seizoen?
Ik zal opnieuw enkele wedstrijden rijden: strandraces en cyclocross maar wel minder dan vorig jaar en wat later op het seizoen. Verder ga ik normaal tweemaal op stage, misschien ga ik in het kerstverlof ook naar mijn ploegmaatje (meervoudig Fins kampioene Carina Ketonen red.) in Finland waar we vooral zullen langlaufen. Sinds een paar jaar ga ik eind januari met mijn vriend naar Spanje: hij verlof en rusten en ik trainen. Dan keren we de rollen om, dan mag hij mij verwennen. Voorts moeten we nog zien met het team wat we gaan doen in maart. Voor de rest zal de nadruk liggen op krachttrainingen en zal ik zoveel mogelijk hoogtemeters in de benen willen hebben".

Wat zijn je doelen in 2011?
Het Belgisch kampioenschap in Halle, al besef ik dat het moeilijker zal worden door de komst van Elise en misschien Sanne en het parcours dat waarschijnlijk minder mijn ding zal zijn. Maar we zullen er voor gaan! Verder wil ik nog steeds dat ticket voor een Europees kampioenschap en zoals vorig seizoen een stapje hoger zetten in internationale UCI-wedstrijden".

Ook in 2011 verdedig je de kleuren van Scott-Goeman. Een bewuste keuze?
"Jazeker! Ik zit daar op mijn plaats. Ik kom niets tekort en er heerst een gezellige sfeer zonder druk. De Scott bikes zijn echt de beste waar ik al mee heb kunnen rijden en manager Jan Goeman doet echt alles om zijn renners het beste te bieden. Natuurlijk zijn er wel eens negatieve dingen, maar die zijn er overal. Ik ben blij dat Jan mij een plaats heeft gegeven en hij zal me altijd blijven steunen".

Hoe zie jij het damesmountainbiken in Belgen evolueren? Is de lichting bij de dames jeugd bijv. groot genoeg om voor continuÔteit te zorgen naar de elites toe?
"Positief natuurlijk! Ik bedoel: er zullen wel meer talenten komen, dat zie ik nu al in de MTB-scholen. De vraag is echter of de Bond, de media en de organisaties hieraan willen meewerken. Het feit dat er zo weinig dames biken hebben we jammer genoeg ook aan hen te danken, aan hun lak aan aandacht voor dames. Ik ben nu al in veel landen geweest voor wedstrijden en ik moet zeggen dat het ginds toch niet het geval is. Het is dus zeker mogelijk maar iedereen moet z'n steentje bijdragen, niet enkel de rensters zelf. Het kan niet enkel van hen uitgaan... Ik vrees inderdaad wel een beetje voor de continuÔteit, maar dat zie je in elke categorie. Er zullen altijd wel 'mindere' lichtingen zijn, maar dat er regelmatig een talent zal uitspringen daar twijfel ik niet aan. Ik hoop dat er nog MTB-scholen zullen bijkomen en zo kan er aan gewerkt worden".

Je bent zelf ook betrokken bij de werking van de Hageland MTB School? Leg uit...
"Ja, ik ben een engagement aangegaan met Maarten Gijbels, waarmee ik al samenwerkte voor een MTB-kamp. Dit komt omdat ik me wil inzetten voor de jeugd, maar het me zelf nog aan ervaring en tijd ontbreekt om zelf een MTB-school op te starten. Dit zit er anders wel aan te komen. Ik ben er vaste trainer, al zal ik er een aantal keer niet zijn wegens stages en of training. Verder werk ik nog steeds samen met de Waasland MTB School, waar ik af en toe inspring".

Van waar komt die specifieke interesse voor de jeugd?
"Zelf heb ik meegemaakt hoe het is om vanuit het niets te willen gaan biken en wedstrijden rijden, dit alles zonder voorkennis, zonder dat iemand je helpt... Ik kan zeggen: dat was niet leuk, maar ik heb er veel uit geleerd. Als ik nu alle initiatieven zie en wat de Bond doet ben ik toch wel jaloers dat ik daar nooit gebruik van heb kunnen maken toen ik begon. Daarom wil ik ook een MTB-school Noorderkempen opstarten, om de jeugd te steunen en te zorgen dat ze zoiets niet hoeven mee te maken en sneller de 'top' kunnen bereiken. Ook wil ik kinderen 'weghalen' bij de cross en ze warm maken voor het biken (lacht). In onze streek heerst de cross heel sterk, mountainbike kennen ze amper. Of ze denken dat dit ook in de winter is en in een veld...".

Wil je voorts nog iets kwijt?
"Ik wil gewoon iedereen nog eens bedanken voor hun steun het afgelopen seizoen, zonder al die mensen zou het ook niet lukken. Verder hoop ik dat er meer aandacht komt voor onze sport en dan natuurlijk vooral voor de dames. Wij moeten er evenveel voor doen, evenveel trainen en afzien. Ook al zijn we met minder, we moeten er even hard voor werken als de mannen hoor! Ik hoor het dikwijls zeggen: ja maar jullie zijn maar met 10 of met 20. Wat maakt dit echter uit? Oké, we rijden misschien makkelijker binnen de prijzen, maar zoals ik al zei: we moeten er evenveel voor doen! Ik mis dat respect toch wel een beetje...".

Bedankt en veel succes in 2011
"Jullie ook bedankt".

Kenneth Droeshoudt

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy