mountainbike.be
26/09/2008
Algemeen

Luc Smits beeindigt seizoen in schoonheid

Na een voorseizoen dat Luc Smits grotendeels in het water zag vallen met een sleutelbeenbreuk, waardoor hij onder meer de Trans Portugal misste, maakte de septembermaand met twee knappe prestatie voor de biker van het BMC Laviat Bikecenter Team veel goed. Half september behaalde Luc al een knappe derde plaats tijdens de World Games in Saalbach. Afgelopen zondag zette hij dan de kroon op het werk door in het Oosterijkse Graz de titel van vice-Europees kampioen te behalen in de masters 5 categorie. Het relaas van twee hard bevochten marathons.

"Verdeeld over drie dagen zo goed als het ganse parcours verkend en behoorlijk onder de indruk. Met de laatste aanpassingen die de organisatie heeft aangebracht is dit een kanjer van een wedstrijd geworden van 105 km en +/- 4000 hm. Het parcours zelf heeft alles in zich wat een biker kan dromen. Lange en steile klimmen, zowel over afhalt als natuurwegen, glooiende stukken en bovenal afdalingen met een technisch gehalte dat ik nog nooit gereden heb. Het zal een stevige kluif worden waar je zonder problemen je tanden kan op stukbijten wanneer je niet goed doseert en of overdreven risico neemt. De dag van de wedstrijd heel goed opgewarmd en een kwartier voor de start de box in. Omdat ik met een daglicentie rijd moet ik in de tweede box starten en zie ik een goeie 150 man voor mij staan. Ik maak me hier echter niet te veel zorgen over, want de wedstrijd zal meer dan lang genoeg duren om het plaatsje te vinden waar ik thuishoor. Ik start in de M5 klasse (50-55 jaar) en heb 9 tegenstanders van allerlei nationaliteiten, die me totaal onbekend zijn.

Om 10 uur wordt het startschot gegeven en weg waren we. De strategie is om mezelf zeker in de startklim niet op te blazen, want ik ben geen snelle starter en deze klim met bij momenten 28% stijgingspercentage is geen doetje. Ik heb van bij de start een goed gevoel in de benen. Na het bereiken van de eerste bevoorrading krijgen we na een aanloop over asfalt een behoorlijk steile en lange singeltrack over wortels voorgeschoteld met daaropvolgend een leuke afdaling die ik naar m’n eigen gevoel behoorlijk snel afwerk. Bij het bereiken van de tweede drankpost deelt m’n bevoorrader Woodman me mee dat ik op de tweede positie hang met een achterstand van 6 minuten. Ik kan er niet echt mee lachen want ik denk dat hij een grapje maakt of in elk geval een aantal renners niet heeft zien doorkomen. Ik focus me terug op de wedstrijd en probeer een goed tempo te onderhouden maar houd wel m’n hartslagmetertje goed in de gaten, want ik weet wat er nog op het programma staat. Bij drankpost 4 meldt mijn maatje dat ik nog steeds in tweede positie zit met een tijdsverschil van 4 minuten. Ik begin het nu zelf te geloven en met de langste, met momenten steile klim van de wedstrijd in het vooruitzicht die ons naar de top van de Schˆckle brengt op 1400 meter, besef ik dat wanneer ik een poging wil wagen om op te rukken naar de eerste plaats, het nu moet gebeuren. Ik probeer dan ook het tempo zo hoog mogelijk te houden en bij het bereiken van de top, waar het bitter koud is en mijn bevoorrader bijna letterlijk staat te bevriezen, krijg ik te horen dat ik nog een minuut van mijn achterstand heb afgeknabbeld. Niet genoeg dus, want ik heb ondertussen al uitgemaakt dat in de afdaling die nu komt en die tevens de zwaarste van gans de wedstrijd is, ik op zeker zal spelen om mijn huidig klassement te verdedigen en hopelijk niet met stukken geconfronteerd wordt, wat zeker niet uitgesloten is.

De bikers-goden zijn me echter gunstig gezind en ik geraak zonder kleerscheuren beneden. Vanaf hier is het nog een goeie 20 km te gaan met naar de eindstreep toe nog een laatste mooi stukje afdaling. Na 6:24.15 overschrijd ik de aankomst met een achterstand van 6 minuten op de winnaar en een voorsprong van 8 min. op de derde geklasseerde. Ik ga voor alle zekerheid eerst nog eens navragen of mijn tweede plaats wel juist is, voordat de euforie de bovenhand krijgt. Ik had dit op voorhand nooit durven dromen en ben dus de gelukkigste biker ter wereld. Als ik mijn resultaten van de voorbije twee weekends zie, plus m’n 2e plaats in de Salzkammergut Extreme en nog enkele top 3-7 plaatsen in 'gewone' marathons, kan ik niet anders zeggen dan dat het goed was. Ik zie dan ook, nu al uit naar volgend jaar en de nieuwe uitdagingen. Hopelijk kan ik ooit nog terug naar Graz komen, want dit parcours is het mooiste wat ik ooit al gereden heb en ik heb van de eerste tot de laatste seconde genoten."

Derde plaats tijdens de World Games in Saalbach
"Een parcours van 81 km en 3678 hoogtemeters is een mooie uitdaging en stond dit jaar op mijn verlangenlijstje. Op woensdag 10 september samen met mijn maatje, die als verzorger zou fungeren, vertrokken naar het 950 km verder gelegen Saalbach. Op donderdag en vrijdag het parcours nog wat gaan verkennen, wat me niet totaal onbekend was, want ik had hier 5 jaar geleden al eens meegereden. Het weer viel op donderdag best mee, maar op vrijdag was het al heel wat minder, en de vooruitzichten voor de wedstrijddag (zaterdag) waren ook niet bepaald zomers te noemen: 10 tot 14 graden met kans op regen. Zaterdag morgen om 9 uur ging ik van start in de senior masterklasse die 44 man sterk was.

Na een aanloop van een goeie 3 km over de weg werden we omhoog gestuurd voor een opwarmertje, een klim van een goeie 9 km met een te overwinnen hoogteverschil van een goeie 650m en enkele behoorlijk steile stukjes erin. Mijn luchtwegen en longen waren niet zo gelukkig met het koude, vochtige weer en m’n benen blijkbaar ook niet, want het draaide echt vierkant. Het kostte me de grootste moeite om een behoorlijk tempo aan te houden en ik voelde me helemaal niet in m’n sas. Bij het bereiken van de eerste bevoorrading spookte het idee in m’n hoofd rond om er mee te stoppen als het niet snel beter ging. Dat beterde er niet op tijdens de tweede klim, die ons naar het hoogste punt van de wedstrijd zou brengen. De top van de Westgripfel is op 2100 m hoogte gelegen en we moesten hiervoor een hoogteverschil van een goeie 1000m overbruggen. Van het beeld dat me bijgebleven was van bij m’n vorige deelname (prachtig besneeuwde bergtoppen die boven de wolken uitsteken) was deze keer niks te merken. De volledige top was in de mist gehuld en het was er behoorlijk koud. Na bevoorraad te zijn en een extra windstopper aangetrokken te hebben werd de eerste behoorlijke afdaling aangevat. Er zaten een paar leuke singletracks in met een technisch tintje. Ikzelf had nog steeds het gevoel dat het niet vlot draaide.

De afdaling verliep goed en ik begon aan de volgende klim naar de top van de Zwˆlferkogel die op 1950 meter hoogte ligt. Deze klim baarde me het meeste zorgen, want ik wist dat er hier een behoorlijk stukje te voet moest gedaan worden, wat vanwege een beenverkorting en een daarvoor aangepaste schoen, niet mijn sterkste kant is. Al bij al viel het nog best mee en bereikte ik de in dikke mist gehulde top en de volgende bevoorrading. Van hieruit daalden we terug af naar de bewoonde wereld waar we nog een lus van ongeveer 24 km moesten afleggen met nog twee minder hoge, maar daarom niet minder lastige klimmetjes. Ondertussen begon het beter en beter te draaien en kwam ik echt onder stoom. Tijdens de laatste klim er nog eens alles uitgeperst en nog enkele tegenstanders voorbij gesneld om dan als een halve gek op de eindmeet af te snellen., die ik na 6:02.55 overschreed.

Omdat ik tijdens gans de wedstrijd totaal geen idee had op welke positie ik fietste gauw even op de computer met de tijdsmeting en het klassement gaan kijken en tot mijn grote verbazing bleek ik de derde plaats behaald te hebben. De vreugde was dan ook zeer groot en was een sterke prikkel om op het EK het beste in mezelf boven te halen. Het spreekwoord 'schijn bedriegt soms' was gedurende deze wedstrijd zeker van toepassing.

Kenneth Droeshoudt - Bron: PM BMC Lavita Bikecenter team

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy