mountainbike.be
11/05/2017
Reisverhalen

Reisverslag: met Flowtrack op Shortbike naar Dreisbach

Of ze evenveel muzikaal talent hebben als hun naamgenoten, dat weten we nog niet, maar fietsen gaat onze medewerkers Nick & Simon wel vrij goed af. In de aanloop naar de BeMC stuurde Mountainbike.be het duo mee tijdens het Shortbike-weekend van onze partner Flowtrack Bike in het Duitse Dreisbach. Een sfeerverslag van onze redacteur.
Dreisbach: machtige bossen rond de Saarschleife
© Flowtrack Bike
Klaar voor drie dagen bikeplezier met Flowtrack
© Flowtrack Bike
In iedere Shortbike zitten enkele technische hoogstandjes verwerkt
© Flowtrack Bike
Bos = boomwortels, ook in en om Dreisbach
© Flowtrack Bike
De bevoorrading door Flowtrack laat aan niets te wensen over
© Flowtrack Bike
Goed een jaar of vijf, langer is het niet geleden dat een hoge stoepsteen een onoverwinnelijke drop leek voor me, en een rotsachtige ondergrond met de allures van de doorsnee kasseistrook gelijk stond voor een aartsmoeilijke rock garden. Goed, ik overdrijf wat, maar u verstaat wat ik wil zeggen: wat technische vaardigheden betreft trok ik op dat moment nog met knikkende knieën naar een Ardennenmarathon. Tot onze eerste Shortbikes met Flowtrack. De gidsen van de Mechelse reisorganisatie leerden me in de Franse Elzas en het Duitse Ahrtal met enkele simpele tips en tricks hoe je met MTB-hindernissen overweg kan.
 
Intussen zijn we vijf jaar later en hangt m’n muur steeds voller met stuurbordnummers uit marathons en meerdaagses in binnen- en buitenland, maar terugkeren naar een Shortbike is nog altijd even leuk. Omwille van de uitdagende singletracks waarmee de parcoursbouwers steevast hun ritten ‘pimpen’, omwille van de vele hoogtemeters die na afloop iedere keer zorgen voor een leuke boost van m’n conditie, maar vooral ook omwille van de ongedwongen sfeer die op iedere Shortbike hangt. Snelheid is hier niet het codewoord, fun in een leuke groep is dat wel.
 
U hebt nog nooit van de Shortbikes van Flowtrack gehoord? Het principe is eenvoudig. Drie dagen lang fiets je samen met een dertig- à veertigtal andere bikers in een bos- en heuvelrijke bestemming die je vanuit België vlot met de auto kan bereiken. Dat grote peloton wordt op basis van fysiek en technisch niveau opgesplitst in kleinere groepjes van een tiental deelnemers, met telkens één of twee gidsen. In onze zwarte groep, het hoogste niveau, werk je telkens ritten van ruim boven de 50 kilometer en 1000 hoogtemeter af. Halverwege iedere etappe zorgt het cateringteam van Flowtrack voor een stevige bevoorrading in buffetvorm. Als je onherstelbare pech hebt, dan brengen de shuttles van Flowtrack je vanuit de vele noodpunten terug naar de verblijfplaats. Voor en na het fietsen eet en slaap je in een jeugdherberg, waar je iedere avond ook een briefing krijgt over de rit van de dag erop.
                             
Na de Elzas, het Ahrtal en de Vogezen trokken we deze keer naar Dreisbach, een godvergeten Duits gehucht net voorbij de Luxemburgse grens, aan de oevers van de imposante rivier Saar. Typisch aan zo’n Shortbike is dat het lijkt alsof je aan het einde van de wereld bent beland, want veel meer dan je herberg vind je over het algemeen niet in je eindbestemming. De machtige bossen op de flanken van hellingen tot vierhonderd meter hoogte doen ons bij aankomst in Dreisbach wel meteen watertanden naar onze ritten. Flowtrack plaatst deze bestemming in de markt als eentje voor beginners, wegens niet té zwaar en niet té technisch. En dat klopt ook: we hebben zelf al uitdagender bestemmingen voor de wielen gekregen dan het terrein rond Dreisbach, zeker wat hoogtemeters betreft.
 
Al neemt dat niet weg dat we drie dagen lang met de grote glimlach rondreden. Wat ons vooral bij blijft: de heftige singletrackafdalingen die vooral op de extra lussen voor de zwarte groep lagen verstopt, de uitdagende ‘wortelkesdag’ tijdens de tweede etappe, de blote poep van gezel Jan die naast een bruggetje in de prikkeldraad was beland en dat gelukkig met de glimlach en enkel een gescheurde broek kon navertellen, en de snelheid waarmee we op de slotdag doorheen de bossen en de velden raasden – tot de man met de hamer klaar stond om tikken uit te delen. Het zicht op de Saarschleife, de bocht die de plaatselijke rivier doorheen de rotsen uitsleet, dat was naar het schijnt ook redelijk indrukwekkend. Al riep de plicht als journalist me op dat moment jammer genoeg even weg naar onze jeugdherberg.
 
De cijfers ten slotte, die doen me vermoeden dat Dreisbach voor de zwarte groep uiteindelijk toch niet zo’n beginnersbestemming was als oorspronkelijk gedacht: ondanks het lusje dat ik aan het eind van de tweede dag wegknipte, stonden er na drie dagen Shortbike 186 kilometer en net geen 4500 hoogtemeter extra op mijn teller. De laatste stap richting Belgian Mountainbike Challenge voor mij en compagnon Nick is gezet, de goesting om volgend jaar opnieuw een Shortbike mee te pikken is nu al aanwezig.
 
Ook meegaan op Shortbike? Hier vindt u meer informatie over de andere Shortbike-weekends van Flowtrack in 2017
Auteur: Simon Lamon
tags Shortbike Flowtrackbike Flowtrack Bike
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy