mountainbike.be
07/08/2014
Reisverhalen

Grandonneur du Mont Ventoux

Stefaan Buffel en Marc Mortier trokken onlangs naar Frankrijk om er de 'Grandonneur de Mont Ventoux 'titel te behalen: drie maal na elkaar de Ventoux beklimmen luidde de opdracht.
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel
Grandonneur du Mont Ventoux
© Stefaan Buffel

We vertoefden enkele dagen van tevoren reeds in het Franse Mormoiron. Die dagen grepen we aan om de keien gewoon te worden en de bandenspanning op punt te zetten. Tevens werd de beklimming van Bedoin naar Chalet Renard als eens gedaan, kwestie van het klimmen op de Ventoux gewoon te worden. Vervolgens daalden we af naar Sault en reden we door de prachtige natuur van de Georges de la Nesque. Goed voor een tocht van 70 km.

Vrijdag 18 juli was het D-day en probeerden we de Grandonneurtitel te bemachtigen. Tijdens twee eerdere pogingen strandde ik telkens op twee beklimmingen, dit omwille van tijdsgebrek in september. Een keer werd de berg afgesloten toen ik boven was. Toen beleefde ik bange momenten tijdens de afdaling, dit nooit meer.

Aan de ontbijttafel deden we alvast de nodige krachten op met pasta en bruine suiker. Twee borden later vertrokken we om 5.30u vanuit Mormoiron naar Bedoin. Ter plaatse nog een espresso'ke gedronken en de tactiek met Marc besproken. Omstreeks 6.30u vingen we de tocht aan. Onze rugzakken zaten vol met 2,5 liter drank, suikerwafels en peperkoek. Het materiaal hadden we netjes onder ons beiden mooi verdeeld. Achteraf beek dat we van materiaalpech gespaard zouden blijven.

Route Jean de Baumes
Doordat we nog wat met onze GPS'en aan het prutsen waren namen we verkeerdelijk de 'Route Jean de Baumes', een 24,3 lange beklimming die ik nog nooit eerder had gereden. Idem wat Marc betreft, voor hem was het trouwens de eerste keer dat hij de Ventoux beklom. De start verliep aan een gezapig tempo. Via Maison Forestiére des Cedres zetten we koers richting Les Colombets. Plots kwamen we op de weg uit die we daags voordien hadden verkend. Na een stukje asfaltklim sloegen we links af naar Les Grands Pins.

We hadden afgesproken om het uur een stop in te lassen en iets te eten. Tijdens onze eerste stop was het genieten van de opkomende zon en mooie vergezichten. De eerste beklimming zat er omstreeks 9.30 u op. In het plaatselijke winkeltje kochten we zes flesjes water en vier blikjes cola tegen woekerprijzen, waarna we de afdaling naar Bedoin aanvatten. Na een stop om een panini te eten verfristen we ons wat aan een fonteintje langs de D974.

Route Joseph Eymard
De tweede beklimming van de dag was de 'Route Joseph Eymard'. Deze 29,8 lange klim had ik al gereden, vol vertrouwen vertrokken we dan ook richting Domaine de Bélèzy. Inmiddels was het al 11uur en liep de temperatuur op tot 30°C. Voordien had ik ieder uur een bidon uitgedronken, nu nam ik me voor om dit om de 45 minuten te doen. Met Marc, duidelijk de ideale partner voor dit avontuur, reden we de hele tijd keuvelend rond. Richting Collet Rouge Haut gaf de thermometer al 37 °C aan, gelukkig kunnen we beiden goed tegen de warmte.

Toen we opnieuw aan Les Grands Pins kwamen dienden we nog een klein stukje omhoog te fietsen om vervolgens de top bijna te kunnen aanraken. Licht dalend reden we naar de parking net boven Chalet Renard, waar onze vrouwen ons kwamen bevoorraden met de overschot van de pasta, bananen, water en cola. Marc maakte ook nog wat extra sportdrank, zelf rijd ik enkel op water en cola. Nadat we opnieuw voorzien waren van de nodige natjes en droogjes klommen we via de weg naar de top. Eenmaal boven was ik verrast dat ik nog vrij fris zat. We daalden vervolgens naar Malaucene waar onze vrouwen op een terras zaten te eten.

Route Thérèse Roumanille
Voor we 'Route Thérèse Roumanille' aanvatten nuttigden we zelf ook nog een warm bord spaghetti. Ook deze 25,5 km lang beklimming had ik al gereden tijdens eerdere pogingen. Om 17,15u vertrokken we langs het GR91-pad. Eerst via een mooie singletrack, gevolgd door een lang wandelstuk dat ik me gek genoeg niet meer herinnerde. Nadien ging het via een jeeppad richting Col du Comte.

De keien lagen er opvallend veel losser bij dan tijdens eerdere pogingen. Waarschijnlijk was de vele regen die de week voordien uit de lucht gevallen was de boosdoener. Genietend van de mooie vergezichten reden we vrij vlot verder naar Combe de Pré Long. Dat het rustig werd op de berg getuigen de spechten die we aan het werk zagen en de reeën die te voorschijn kwamen. Vanop de parking vertrokken we via de weg om de laatste 9 km aan te vatten. Bij mij was het vet inmiddels van de soep en de laatste loodjes zouden ook de zwaarste blijken. Om 21uur bereikten we met een grote glimlach nogmaals de top.

Best fier op onszelf vroegen we een Nederlander om een foto te maken. De man maakte de opmerking of één keer de Ventoux beklimmen in feite niet genoeg is. Tja, in se heeft de man wel gelijk. Restte ons nog de afdaling naar Bedoin. In totaal leverde dit dagje Ventoux volgende cijfers op: totale afstand van 158 km, 11u 45 m 47 s gereden, gemiddelde snelheid van 13,4 km/u, 5028 hm en 9 liter drank naar binnen gegoten.

Auteur: Kenneth Droeshoudt
Bron: Zoover.nl/frankrijk
tags Mont Ventoux Grandonneur du Mont Ventoux
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy