mountainbike.be
30/05/2014
Reisverhalen

Les Cimes de Waimes, een impressie

Cimes de Waimes is één van de mooiste marathons die ons landje rijk is en behoort al enkele jaren tot één van de beste organisaties. Redenen genoeg voor Mountainbike.be om deel te nemen aan deze marathon en daar een verslag van te maken voor de twijfelende mountainbiker.
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf
Sfeerbeelden Cimes des Waimes 2014
© Sportograf

Gezien de weervoorspellingen gaat het een mooie dag worden. Na enkele dagen regen zal dit de eerste echte droge dag worden. Goed gezind vertrek ik naar Waimes nadat mijn wekker al om vijf uur tekeer ging. Onderweg lijkt half België deel te nemen aan deze marathon want vanaf Antwerpen tot in Waimes zie ik enkel maar auto’s met fietsers. Het belooft een drukke bedoening te worden.

Eenmaal aangekomen wijst de plaatselijke brandweer mij netjes naar een parkeerplek vlakbij de sporthal. De sporthal is mooi ruim en er staat goed aangegeven waar je moet zijn voor de voorinschrijvingen of daginschrijvingen. Ik haal mijn startnummer op en maak mij klaar voor de start. Aangezien ik een daginschrijving heb moet ik in de laatste startbox starten, maar dat is geen probleem aangezien ik als doel heb gesteld om rond te kijken naar de mooie omgeving.

Het systeem van de startboxen zit goed in elkaar. Vanaf negen uur start er iedere 10 minuten een groep van ongeveer 300 man, dit om te voorkomen dat er file is op het parcours. Tevens doet de korte afstand de tweede lus van 45 km zodat de meesten daarvan al van het parcours zijn als de 85 km rijders of de 65 km rijders er aankomen. Dit is wel nodig aangezien veel marathons te maken krijgen met file door de grote belangstelling. En zeker wanneer er veel technische stroken in zitten.

Met opzwepende muziek is het wachten aangenaam, maar dan begint de tijd toch te dringen. Er word afgeteld en om 10:05 ga ik van start voor de 85 km. Via enkele lichthellende stroken gaan we rechtstreeks naar de steengroeve, onze eerste 'Cimes' (piek, nvdr.). Deze korte maar steile helling zet de benen goed op spanning. Vermoedelijk had deze eerste helling het doel om het startveld serieus uit elkaar te trekken, maar na enkele stroken door het bos zien we de achterste rijders van de vorige startbox in de file staan. Dit heeft dus niet zijn beoogde resultaat gehad en we schuiven netjes aan in de file.

Wat volgt na de file is een mooie strook met boomwortels die er relatief glad bij liggen. Vermoedelijk rijden er veel mensen met een te hoge bandendruk want her en der staan er mensen stil om hun banden af te laten. Na deze mooie strook gaan we onze eerste echte afdaling in, ware het niet dat we ook hier weer moeten aanschuiven. Gelukkig is het weer goed dus kunnen we hier nog wel om lachen. Als we even verder wederom moeten aanschuiven word het echter vervelend, 10 km op de teller van hollen en stilstaan. Ongeveer 30 minuten staan we hier aan te schuiven doordat er een afdaling is waar gelopen moet worden, gevolgd door een brugje.

Na de brug ligt het veld weer wat open en geef ik flink gas om de tragere rijders achter mij te laten. Een breed schotterpad dat lichtjes omhoog gaat, ideaal om eens goed gas te geven. Even verderop zie ik echter het bordje van wederom een 'Cimes' staan: de skipiste van Ovifat die mij op de videobeelden er erg steil uitzag. Een klein beetje gas terugnemen dus om nog wat over te hebben voor de steile stukken. Relatief makkelijk kom ik boven aan, waar de sfeer top is door de 'hoempapamuziek', gespeeld door de plaatselijke dwijlband.

Op de top is tevens de eerste bevoorrading die er toch wat povertjes uitziet: de tafels zijn leeg, de bananen die achter in een doos liggen zijn nog groen. Gelukkig heb ik mijn eigen repen mee. Ik vertrek weer na enkele minuten, stilstaan is tenslotte het ritme verliezen. Wat volgt is een mooie technische afdaling die de mindere bevoorrading snel doet vergeten, man wat is de omgeving hier mooi. Het volgende toppunt is het meer van Robertville. Mooie stroken met wortels waarbij de nodige techniek vereist is om geen duik in het meer te nemen.

Jammer genoeg vliegen we hier weer voorbij en binnen de kortste keren zijn we bij de tweede bevoorrading aangeland die gesitueerd is aan de achterkant van de start in Waimes. Onze eerste lus van 40 km zit er dus op. Deze bevoorrading blijkt echter een waar eetfestijn te zijn. Er is eten in overvloed en er is zelfs rijsttaart en eieren op een boterham. Na enkele stukjes rijsttaart neem ik een blikje Red Bull aan van het promotieteam om mijn weg te vervolgen.

We beginnen nu aan de lus van 45 km die de mannen van de korte afstand hebben afgelegd. Of het nu door de iets vermoeide benen was of werkelijkheid, maar deze lus zal achteraf toch echt de zwaarste lus blijken. Even slaat de paniek toe als we na een groot gedeelte van de 85 km nog maar een 5-tal 'Cimes' hebben gehad. Zullen de laatste kilometers dan toch echt loodzwaar zijn? Het recept van de eerste lus herhaald zich, wat wil zeggen mooie stroken met de nodige wortels die voor het technische aspect zorgen. Na zo een afstand lijk je ze bijna te gaan vervloeken, want op geen enkele strook kun je rusten.

Na een mooie singletrackbeklimming komen we aan op de derde bevoorrading. Ik besluit hier enkel mijn drinkbus te vullen en door te rijden aangezien ik net een gelletje op heb. Ik zie wel dat hier weer voldoende eten te vinden is. Een vriendelijke meneer spuit mijn ketting nog even in, wat de werking van mijn aandrijving enkel maar ten goede kan komen. Ik drijf het tempo iets op aangezien de benen nog goed aanvoelen en we toch al over driekwart van de rit zijn.

Na een tijdje zie ik eindelijk het bordje van 'Cimes 6' staan, enkel blijkt deze 2500 m lang te zijn. Ik vervloek mijn keuze om de afgelopen kilometers gas te hebben gegeven, aangezien de hartslag al behoorlijk hoog is voor ik begin. Ik besluit toch aan dit ritme door te gaan aangezien het wel lekker gaat, maar na 1500 meter val ik toch redelijk stil. Even temporiseren om boven te komen luidt het devies. Wat mij betreft was dit de zwaarste helling.

Boven aangekomen staat de laatste bevoorrading. Ik prop nog enkele stukken rijsttaart in mijn mond, drink wat en vertrek weer voor het laatste stuk. In deze laatste 15 km moeten er nog twee 'Cimes' beklommen worden, maar dit lijkt wel mee te vallen. Enkel de voorlaatste 'Cimes' kan als zwaar worden bestempeld, maar door de mooie ondergrond is het genieten geblazen. De laatste 'Cimes' is een makkelijke en met het gaspedaal volledig opengedraaid stevenen we op de finish af. Een goede 5 uur later zijn we opnieuw aan de sporthal. Ik verorber mijn pasta en sta nog even versteld van de snelheid waarmee dit over de toonbank gaat, ondanks dat er ongeveer 1600 deelnemers zijn.

Na 85 km over de mooiste singletracks, met ontelbare boomwortels aaneengesloten door enkele schotterpaden en zelfs enkele bruggen ben ik moe maar voldaan. Het parcours is werkelijk prachtig en ondanks het feit dat er 'slechts' 1800 hm op het programma staan is dit toch een uitputtingsslag door de wortels en moeilijk berijdbare stroken. De organisatie doet er alles aan om files te voorkomen, maar door het grote succes van de marathons in België is dit haast onmogelijk. Wie deze marathon rijdt om te winnen doet er goed aan in de eerste boxen te staan (vergunningen staan sowieso in startbox 1 of 2, red).

Diegenen die Cimes des Waimes als toertocht rijden moeten even het geduld hebben gedurende de eerste kilometers. Buiten de wat mindere eerste bevoorrading waren de andere drie rijkelijk gevuld, met de tweede bevoorrading als toppunt. Alles bij elkaar snap ik dus waarom dit al jaren één van de mooiste en best georganiseerde marathons is.

Auteur: Nick de Rijcke
tags Les Cimes de Waimes
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy