mountainbike.be
24/09/2008
Onderdelen

GP Roel Paulissen reakties

Reakties GP Roel Paulissen

Erik Peeters: Mijn eerste kennismakingmet de mijnterril van Winterslag in 2007 was niet echt een succes geweest. Ik geraakte er geen poot vooruit en zag er bijgevolg hard af. Toch stond ik gisteren niet met knikkende knietjes aan de start. Ik voelde me goed de voorbije week en had er wel zin in, zeker bij dit lekkere weer. Als 4de laatste of zo werd ik naar de startlijn geroepen (pas eerste deelname in de Beneluxcup). Ik nam geen echt goeie start en zag Delfosse en co al snel een eind voor me uit fietsen. 17de plaats riep iemand een tijdje later. Amai dat was ver! Ik reed op mijn eigen tempo verder en al snel hoorde ik iemand zeggen plaats 6. Straf, want het leek alsof ik maar een paar renners had ingehaald. Ik zag er nog een paar voor me uit rijden en haalde ook hen al snel bij en liet ze ter plaatse. De laatste ronde vatte ik aan in het spoor van de 4de, Kris De Nef. Op het eerstste stuk bergop deden we een spurtje om als eerste de 2 technische afdalingen te kunnen aanvatten. Ik verloor en wachtte op een volgend moment om aan te vallen. Al snel achtte ik mijn kans terug gekomen en snelde ik hem weer voorbij. Hij gaf me zelfs nog een duwtje in de rug en moedigde me aan om door te zetten, want Delfosse stond volledig stil, zo zei hij nog. Inderdaad, wat verderop zag ik hem al rijden. Ik reed er vrij gemakkelijk naartoe en trachtte hem op de volgende helling er af te rijden. Het lukte niet, hij pakte zelf opnieuw over en trok door op de nieuwe en erg steile laatste helling in het parcours.I k had het lastig en schakelde net op dat moment dan nog mijn ketting tussen mijn wiel en mijn 'pion'. Afstappen en 't laatste stuk van de klim te voet dan maar. Man dat deed pijn aan m'n benen. Ik dacht zeker dat ik hem nu niet meer terug zou bijbenen, temeer omdat er nog erg weinig kans was om iemand in te halen in 't laatste stuk. Toch slaagde ik erin om hem ergens te passeren en zette ik alles op alles om hem achter te laten. Het moest lukken, want het laatste deel van de omloop lag me heel goed. En inderdaad, het lukte en zo kon ik nog 'ns bij het bloemenmeisje langs. Eerst zelfs nog een heus interviewke afleggen bij de speaker en dan 't podium op. Prachtige organisatie in Winterslag, een voorbeeld van hoe 't zou moeten. Volgende zondag BK marathon, en met ambitie!"

Robby De Bock: "Winterslag, traditioneel de seizoensafsluiter waar elke biker nog een laatste keer een topprestatie wil leveren. Dat leverde 92 starters op (waaronder 8 internationale profs!), ik stond rond positief 60-70. Eens gestart kon ik vlot opschuiven en ik dook rond positie 15de eerste singletrack in in het wiel van profs Paulissen en Vermeulen. Na enkele km trekt Roel naar de kop en tot m'n verbazing kan ik m'n positie behouden en zelfs nog een beetje opschuiven. Eens de posities verdeeld zit ik in een groepje met Meirhaeghe, Wijnants en Vangenechten, drie bikers die normaal wel enkele klassen sterker zijn. Ik moet niet echt over m'n toeren gaan en op de steilere stroken voel ik me zelfs de betere. Winterslag zorgt elk jaar voor veel lijken dus ik houd me nog even kalm. In ronde twee maak ik echter een klein foutje en moet 50m te voet omhoog lopen. Ik pik weer aan bij het groepje maar door het spurtje krijg ik een zijsteek. Jagen achter Meirhaeghe en co lijkt me nu niet de beste zet dus wacht ik op een volgend groepje. Daaruit rijd ik met Tim Ottens weg en even later ga ik solo op zoek naar Vangenechten die duidelijk even moet bekomen van het eerste wedstrijduur. Ik voel me nog steeds erg goed en panikeer niet als ik de band dubbel om de velg plooit en ik even stop om bij te pompen. Ik rijd continu rond positie 17 (vierde belofte) en met nog drie ronden te gaan komt Mottet aansluiten. Ik moet op de vlakkere stroken telkens een gaatje laten maar krijg het telkens dicht in de klimmen. Een ronde later voel ik langzaamaan stekende pijn onder m'n schouderblad en (door de te hard bijgepompte achterband) krijg ik kramp in vingers en handen. Enkelen kunnen me weer bijhalen en, eerlijk is eerlijk, ik kan me niet meer motiveren voor een plaats buiten de top-20. Net nu ik op een prachtparcours als Winterslag met voorsprong m'n beste koersverloop in jaren rijdt in een cross-country wedstrijd.. Opgeven kennen we niet dus werk ik op een slakkegang de laatste twee ronden af, diegenen die mij passeren rijden merkbaar trager dan ik de ronden voordien, maar ik forceer niks meer. Liever me nu niet forceren en volgende week knallen op het BK marathon! Ik finish als 31e en 10e belofte, van ondergeschikt belang, ik zal komende zondag nogmaals tonen waartoe ik in staat ben.....""

Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy