mountainbike.be
08/11/2016
Fietsen

Getest: Merida Cyclocross 500

De veldrijders komen langzaam maar zeker oog in oog te staan met waar ze echt voor gemaakt zijn: modder, regen, wind en koude. De winter is daar! Wij bij Mountainbike.be groeiden daarin ook lekker mee, want we reden ondertussen al twee maanden op een Merida Cyclocross 500. Een instapfiets voor luchtig bosplezier.
De Merida Cyclo Cross 500 is een mooi fietsje om te zien.
© Roel van Schalen
Dankzij hydroforming kun je aluminium mooie curves meegeven.
© Roel van Schalen
Een vrij klassieke achtervork met bevestigingspunt voor spatbord of drager.
© Roel van Schalen
Heel fijn, kabelloop door de voorvork heen.
© Roel van Schalen
Modderworstelen met Maxxis.
© Roel van Schalen
De Tektro Spyre achterrem zit netjes gemonteerd. Gelukkig geen 140 mm rotor, maar een 160.
© Roel van Schalen
De kabelvoering is iets te wijdlopig.
© Roel van Schalen
Ook offroad niet te versmaden: een fatsoenlijke bel!
© Roel van Schalen
Fijn, bidonhoudernokjes. Niet alle crossers hebben ze nog.
© Roel van Schalen
Het inzetstuk met achterpat is wat mollig gelast.
© Roel van Schalen
Het plezier was er al vanaf de eerste sporen die we trokken op het onverharde. Als je van een full suspension mountainbike komt, dan is de gratis extra snelheid die je krijgt op de dunne bandjes en dankzij de gewichtsbesparing van enkele kilo’s natuurlijk direct voelbaar. Big fun! Keerzijde van die snelheid is het veel lagere comfort van een totaal ongeveerde fiets. Dat deed de eerste paar ritten flink zeer aan het zitvlak. Toch kun je het comfort dat je mist ten opzichte van een fully, of zelfs ten opzichte van een hardtail met verende voorvork, enigszins behouden door een niet te hoge bandenspanning en zeker ook door een goede zeem in je broek. Onze Castelli Body Paint oldtimer-broek (want alweer uit het winkelassortiment) deed nog weer eens goede dienst bij het gestuiter over de Limburgse bospaden.
 
Al fietsende verdween dus langzaam maar zeker het ongemak van de harde fiets en dat was nou niet in de eerste plaats omdat je de banden heel zacht kunt zetten, maar vooral omdat een mens overal aan gewend raakt. Ga je te zacht (qua druk) dan zijn stootlekken je deel (we tekenden er 2 op tijdens het testen), doe je er te veel lucht in dan stuiter je van boomwortel naar boomwortel en laat de grip in de bochten te wensen over. Het is dus zoeken naar de juiste balans en dat is niet eenvoudig, gezien de diverse ondergronden waar je op terecht komt als je niet op een afgesloten cross-parcours rijdt, zoals de wedstrijdrenners altijd. Als liefhebber wil je een crosser juist op elk offroad-terrein kunnen gebruiken.
 
Over naar de Merida Cyclocross 500 zelf. Een heel mooi fietsje om te zien. Niet alleen dachten wij daar zo over maar ook naar de mening van 3-4 verschillende andere fietsers waar we mee aan de praat kwamen, was dat zo. De Metallic Black lak is opgefleurd met gele en rode accenten en op de velgen en het zadel komen die ook terug, wat een uitgebalanceerd geheel oplevert. Aluminium is het materiaal waar de buizen uit zijn opgetrokken en dat staat in het huidige era van fietsenbouwen altijd gelijk aan een propere stijfheid. De productiemethode voor het frame is hydroforming, onder andere te zien aan de onderbuis en aan de bovenbuis, die variërend is van doorsnede en ook licht gekromd. Dat laatste is wellicht om enigszins tegemoet te komen aan een verhoogd comfort bij het dragen op de schouder – want bij veldrijden hoort officieel ook altijd een stukje veldlopen – maar wat ons betreft is het vooral visueel gezien een verfraaiing.
De kabels lopen allemaal binnendoor, prima, en de achtervork is er eentje zoals vanouds, met twee smalle benen en tussenstukje voor de montage van spatbord of drager. Weten we meteen ook dat de 500 als gravelracer/bikepacker zou kunnen dienen. Ook onderaan de staande achtervork vind je bevestigingspunten voor een drager, net als op de voorvork. De voorvork heeft een steekas (komen we nog even op terug), achteraan koos Merida voor een uitvalnaaf. Beide vorken hebben genoeg vrije ruimte voor dikkere banden dan de 700x33c versies van Maxxis die er nu in zitten, wat ook weer punten oplevert voor het allround-gehalte-rapport van deze 500.
 
Shimano 105 is de groep van dienst, al bespaart Merida op de kosten door een RS500 crankstel te monteren in plaats van een volwaardige 105. Het trapasstel is wel van BSA-kunne, in het frame geschroefd dus, en dat zien we graag. De 46-36 vertanding is prima voor het snelle, vlakke werk wat je op de meeste toertochten tegenkomt, dus ook daar geen bedenkingen bij.
 
De geometrie is zoals het natuurlijk hoort gericht op het veld, met luie balhoofd- en zitbuishoeken en een navenant lange wielbasis (1028 mm in maat 56). De fiets stuurde altijd zoals gewenst, al ben je zoals reeds vermeld voor het stuurgedrag ook afhankelijk van de gebruikte bandendruk in combinatie met de ondergrond van dat moment. Wie mtb-banden gewoon is, moet eerst door een conversieperiode om helemaal vertrouwd te raken met cross-bandjes. Mtb-banden hebben veel meer bij te zetten in bochten, op stenige afdalingen en op worteltapijten. Crossbandjes vergeven veel minder, en vergen meer stuurmanskunst. Wat ook zijn voordelen heeft natuurlijk, want je wordt daar een betere fietser van.
 
Wat viel ons verder op of waar vielen we verder over? De fiets werd geleverd met een set extra remhendels voor op het stuur. Omdat we toen net terug waren van een ritje waarbij die hendels meer controle en dus fietscomfort hadden opgeleverd, hebben we ze gemonteerd. Ging vrij vlot, op de ‘versplintering’ van de voorremkabel na (je kent het wel: je knipt de kabel af en daarbij springen de samenstellende draden uiteen, ergo: een kabelvoering-mini-hel is uw deel). Niet getreurd, monteren en gaan, maar dan met beperkte remhendel-in- en uitvering, dus met beperkte voorremkracht. Gelukje: een mens went overal aan (dat is vandaag al eens gemeld), en de extra remhendels hadden zeker hun nut, zij het op specifieke hobbelige ondergronden (denk aan bevroren paardrijpaden) die je gelukkig niet al te vaak tegenkomt. Maar omdat ze niet in de weg zitten, die hendels, voegden ze voor ons dus gemak toe.
Verder vielen de reflectoren in de wielen op. Zie je vaker bij instapmodellen, die moeten kennelijk aan wettelijke verkeersnormen voldoen. Lekker laten zitten, die dingen, hebben je maten nog wat te zagen, en dat schept dan weer een band. Voorts: een bel. Zéér nuttig, dit exemplaar, want het bleef goed op zijn plaats (draaide niet rond de stuurbocht) en de klank is helder genoeg om er  wandelaars van verre mee te waarschuwen, en wandelaars kom je ook in een bos vaak tegen.
 
Waar we over vielen, was de kabelvoering. We vielen niet hard, dat niet, maar toch vinden we de loop van de buitenkabels wat te wijdlopig, letterlijk gesproken. Zowel de versnellingskabels als de achterremkabel maken een zeer ruime bocht naar rechts respectievelijk links van het frame en bij staand fietsen willen ze wel eens een knietje toucheren. Jammer, want nog nooit eerder gezien bij een racefiets/crossfiets en dus was het niet nodig geweest.
Op de steekas moesten we zoals beloofd ook nog terugkomen. Die laat zich niet eenvoudig doorgronden. Misschien is ie wel niet te doorzien, dachten we eerst, was het simpelweg een bout in de vorm van een as. Met een uitsteeksel eraan dat voor hendel moet doorgaan, maar dat in feite geen hendel was, want het leek niet ‘los’ te bewegen van de bout/as. Per toeval bij het wiel demonteren, bleek de steekas dan toch geen vaste constructie, maar is de hendel wél uittrekbaar en mooi aerodynamisch naar achteren te positioneren (en niet no-no-achtig naar voren). Maar het kostte moeite. En omdat we om de hendel toch maar naar achteren te laten wijzen de as op zeker moment dan maar wat minder vast hadden aangedraaid, bleek die as tijdens het fietsen te gaan loslopen! Holy moly, werd daar even rap aan de noodrem gehangen, toen we gewaggel vooraan in de fiets voelden en even later blote steekas-schroefdraad nabij de vorkpoot ontwaarden. Niet los aandraaien dus!
 
Die onverhoopte rem-actie brengt ons bij de remmen. Die werkten de eerste tijd naar behoren op het vlakke, maar we merkten ook dat als het steil bergaf ging, je er dan geen geslaagde noodstop van moest verwachten. Op de marathonroute die we reden werden enkele afdalingen bijna de afdaling teveel, omdat de brakes niet genoeg braketen. Na de eerste regenbuien gingen de mechanische Tektro Spyre Disc 160 schijfremmen almaar gladder aanvoelen. Met andere woorden: gleden de blokjes langs de schijven als een aal van een zeephelling. Nee, daar durfden we niet echt meer op te vertrouwen in het rollende terrein waar we draaiden en keerden en klommen en daalden dat het een lieve lust was. Rit na rit – want het bleef uiteindelijk nog altijd big fun op de 500 – leek het remvermogen af te nemen, en hier en daar gingen we gewoon rechtdoor in de bocht, omdat zelfs full braking power dan niets uithaalde. Heel jammer natuurlijk, die gladde remmen, want je wordt gedwongen om te temporiseren als het bochtig wordt of als je niet precies weet wat er komt.
Het is zeker niet dat we mechanische schijfremmen hierom bij het vuil zetten, verre van dat, want we hebben ook al eens met Tektro’s gereden die positief verrasten en die wat ons betreft de noodzaak van hydraulische remmen onderuit haalden. Maar de Spyre’s in deze configuratie waren onder de maat.  
 
Conclusie
De Merida Cyclo Cross 500 is een aangename instapfiets van 1299 euro waarmee je voor jaren onder de pannen bent. Oogt hip en bijdetijds, heeft een fatsoenlijke uitrusting met enkele leuke extra’s als stuurremhendels, nokken voor spatborden/bagagedrager en een bel, en kan ook als allround offroader worden ingezet. Even upgraden met nieuwe remblokjes en dan het bos in!
 
Specs:
Frame: aluminium
Vork: CC Carbon Disc 15
Derailleurs: Shimano 105
Shifters: Shimano 105
Crankset: Shimano RS500 (46/36t)
Remmen: Tektro Spyre Disc 160
Stuur/-pen: Merida Road Expert Classic/Expert OS-5
Zadel/-pen: Merida Sport/Expert SB-15 (27.2 mm)
Wielen: Merida Comp 22 Disc
Banden: Maxxis Mud Wrestler 33
Maten: 47, 50, 52, 54, 56, 59
Gewicht: 9,71 kg

Prijs: 1.299 euro
 
 
 
 
Auteur: Roel van Schalen
tags Merida Cyclo Cross 500 Crossfiets
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy