mountainbike.be
15/07/2016
Fietsen

Nieuw: Bianchi Methanol CV

Volgens Bianchi is de Methanol CV een revolutie: de eerste mountainbike die is uitgerust met Countervail carbon. In Colombaro di Franciacorta werd de bike deze week officieel geïntroduceerd. Mountainbike.be maakte er een toertje mee.
Serieus gravelgrinden is geen probleem voor de Methanol CV.
© Bianchi
Slanke lijnen, Bianchi kleuren, bella Italia!
© Bianchi
Met carbon kun je mooie frames maken, nietwaar?
© Bianchi
Countervail-carbon is in het gehele frame gebruikt.
© Bianchi
Aan stijfheid laat de Methanol CV weinig te wensen over.
© Bianchi
Het Bianchi-logo aan de voorkant is altijd indrukwekkend.
© Bianchi
Een demontabele derailleurhanger, daar kun je alle kanten mee op.
© Bianchi
Een Boost 148 achtervork wordt een moderne standaard.
© Bianchi
De nieuwe Bianchi Methanol CV is niet bang van rotsen.
© Bianchi
Countervail is een visco-elastisch materiaal dat verwerkt is in het carbon en dat tot 80% van de trillingen van de ondergrond stopt. Het werd eerder al in verschillende racefietsen van Bianchi toegepast (te beginnen bij de Infinito CV in 2013), en nu profiteert dus ook de Methanol hardtail ervan. Hoe werkt Countervail dan? Het materiaal dempt microtrillingen vrijwel direct uit en verhoogt op die manier de stijfheid van en de controle over de fiets. Volgens Bianchi belet een verende voorvork niet dat kleine vibraties zich in het frame voortzetten. De vork vangt wel de grote klappen en oneffenheden op, maar het Countervail-carbon neemt het ‘precisiewerk’ over. De Bianchi-slogan voor de Methanol CV is dan ook ‘After Shock Control’, ofwel: beheersing nádat de ergste schokken overwonnen zijn.
 
De Methanol CV is een echte racebike, bedoeld voor XC-gebruik en marathons. Hij is dus licht (al deed Bianchi geheimzinnig over het exacte framegewicht, het zou rond de 1000 gram liggen inclusief lak) en hij is zeer stijf, voor de maximale krachtoverbrenging die zo gewenst is door de snelle jongens. Het CV-carbon maakt de bike reactief, maar ook de met 8 mm ingekorte achtervork doet wat dat betreft een duit in het zakje.
De bike is helemaal mee met de tijd wat hardware betreft: de voorderailleurhanger is demontabel, zodat ook een 1x-set-up (enkel kettingblad) mogelijk is. Daarnaast krijgt de Methanol CV de Boost 148 standaard mee, de bredere assen die stijvere wielen mogelijk maken. De zadelpen heeft een doorsnede van 27.2 mm, dus daarvan mag ook nog enig comfort van verwacht worden.
 
De fiets komt er uitsluitend als 29’er, op een 27.5 inch uitvoering zul je vergeefs wachten. Desgevraagd licht Bianchi die keuze toe: de markt vraagt volgens hen vooral 29’ers. De Methanol CV is er in de maten 15, 17, 19 en 21 inch, en in drie kleurstellingen: zwart/mamba mat, zwart mat/zilver en celeste/zwart mat. Onderaan de pagina vind je nog de specs van de 6 verschillende modellen. De prijzen gaan van rond de 3.600 euro voor een complete bike tot plus/minus 6.500 euro voor de Sram Eagle-uitvoering.

Rij-impressie 
Het weer in Colombaro di Franciacorta was fantastisch, de heuvels in de streek zagen er niet heel angstaanjagend uit, en ik had veel zin in om er weer eens met een hardtail tegenaan te gaan. Na alle fully’s en e-mtb’s van de voorbije weken zou dat voor wat afwisseling kunnen zorgen, dacht ik zo. En yes, dat klopte helemaal! Wat een verschil met die zware e-bikes! Bij het oprijden van het eerste het beste trapje op de parkeerplaats van het hotel trok ik de Methanol CV 9.4 al zowat tot op wheelie-hoogte, even iets vlotter dan waar ik op gerekend had. De schrik bleef de eerste paar kilometer daarna nog in het kopje zitten, tot er geklommen kon worden en andere overlevingsmechanismen de regie overnamen.
 
In overlevingsmodus gaan was noodzakelijk op de ‘niet heel angstaanjagende heuvels’ want ze bleken toch nog véél te steil om op het gemak te kunnen doen. Balanceren tussen druk houden op het achterwiel en voor op het zadel zitten om je zwaartepunt zoveel mogelijk naar voren te brengen. Meteen al een goede test voor fiets en banden, en beiden slaagden ze wonderwel in het klimmen. Een laag fietsgewicht van om en nabij de 8 kg scheelt natuurlijk ook bij het geploeter tegen 5 km/u. Ondanks de grove losse keien en de grillige rotsbodem hoefde ik nauwelijks voet aan de grond te zetten, en de supersnelle Kenda 2.05” racebandjes verrasten aangenaam met hun grip. Of zou het dan werkelijk aan dat Countervail-materiaal liggen, dat microvibraties elimineert, daarmee het frame meer rigide houdt tijdens het rijden en dus resulteert in een directere krachtoverbrenging? Ik zou het bijna aannemen, maar ik moet een slagje om de arm houden omdat een hardtail voor mij zoals gezegd al een tijdje geleden was en ik dus weinig verse referenties heb. Wat ik wel met zekerheid kan zeggen, is dat het Countervail-frame van topklasse is, waarin comfort en stijfheid elkaar hartelijk omhelzen.
 
Ook het schakelen met de 1x Sram X0/X1 groep verliep vlekkeloos. Hoewel ik mijn bedenkingen heb bij gebruik van een 1-by in thuisgebied (wegens niet genoeg power die je aan de onderkant van cassette, bij de ‘zware’ verzetten, kunt ontwikkelen op het vlakke of in de afdaling) was ik er op de steile Italiaanse flanken compleet tevreden over. De stappen tussen de verschillende kransjes bleken prima op maat, ik kreeg nergens het gevoel ‘tussen’ twee versnellingen in te willen zitten. Daarbij schakelt de X0-achterderailleur ook onder grote belasting zonder morren, en zonder in twee keer te gaan.
 
Zo heerlijk licht als de Methanol CV in de klim is, zo vlieggewicht licht is ie in de afdaling, en de eerste meters was het daarom wat aftasten. Een zware e-bike (en in iets mindere mate ook een fully) houdt als vanzelf contact met de ondergrond en blijft wanneer eenmaal in de bocht gezet gewoon op koers. De beweeglijke Methanol CV vraagt wat meer stuurmanskunst, want elk rukje aan het stuur of een steen die onder het voorwiel komt, kan de fiets lichtjes van zijn lijn af halen, waardoor je moet corrigeren. Maar het aftasten duurde niet heel lang, de prima werkende Fox voorvork en de goed te doseren Formula remmen gaven veel vertrouwen. En dus ging ik al gauw volle patat naar beneden. Alles los laten, maar wel op tijd in de ankers, want valpartijen, die zijn voor die gasten in de Tour de France, niet voor fietsers die voor hun plezier gaan biken. Eenmaal gewend aan de handling characteristics kon ik met gebruikmaking van het gemakkelijk te dirigeren frame alle bochtenwerk zonder veel capriolen volbrengen. Scheelt ook dat het frame een echte race-fit heeft, wat voor mij natuurlijker aanvoelt dan een toer-houding. Lekker diep zitten, daar houd ik van, want zo ben ik geboren en zo ga ik ook weer dood*.
Een echt plezier was het om met de Bianchi bunny-hops te maken, of te jumpen op kleine bultjes op de gravel- en rotspaden. Je licht de fiets met pink-kracht de lucht in en in gedachten ben je dan direct weer bij het 10-jarige jongetje dan aan BMX deed. En wat is er mooier dan dat? Spelen in het bos?
 
*zinnetje uit ‘Alle Vrouwen’, door Hans de Booij.
 
Auteur: Roel van Schalen
tags Bianchi Methanol CV Methanol Boost 148
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy