mountainbike.be
23/05/2017
Events

Verslag: Bomberbike 2017

Afgelopen zondag vond op de voormalige mijnsite B-Mine in Beringen de tweede editie plaats van Bomberbike, een hindernisparcours voor mountainbikers. Onze Man kijkt niet op een uitdaginkje meer of minder en dus toog hij naar de mijnterril, benieuwd of er al bikend nog wat bombs onschadelijk te maken vielen.
Tijgeren op de fiets...
© DigiMe
De schuimput zorgde voor een 'cleane bike'.
© DigiMe
De flanken van de terril zijn enorm steil.
© DigiMe
Bovenop de terril liggen enkele kunstmatige drops.
© Anaïs van Schalen
De aandenkens aan een aangenaam evenement.
© Roel van Schalen
Een team van 3 BMX-profs zorgde voor randanimatie.
© Anaïs van Schalen
Hij had geluk, Onze Man, en met hem de vele honderden andere deelnemers, want de weergoden waren in opperbeste stemming. Royale zonnestralen, minuscule cumuluswolken en een licht bruisend briesje harmonieerden tot ideaal fietsweer. Daarnaast lag er nog geluk te wachten in de vorm van een reeks uitnodigende hindernissen, waaronder een schuimput, een waterbak, een kuil om te tijgeren (maar dan op de fiets) en balkjes in de vorm van stroomdraden. Die draden gaven trouwens een serieuze tik bij aanraking: helemaal niet lekker!
Een podium met een live-band, een openluchtterras en de broodnodige frietkraam maakten het mountainbikefestijn-plaatje compleet, en als je daar het industrieel erfgoeddecor van de mijngebouwen nog bij denkt, dan kun je je voorstellen dat de goesting om flink te gaan biken terril-hoog reikte.

De grootste uitdaging kwam overigens van de hoge Beringse terril zelf. De grillige paden van het vaste mountainbikeparcours op de terril lopen kriskras tegen de steile flanken op en er weer af. Ze laten zich niet zonder slag of stoot bedwingen, bergop noch bergaf. Bij het klimmen moet je geregeld even in het rood, bij het dalen moet je even zo vaak met de billen bloot. Het zorgde tijdens de eerste verkenningsrondjes voor behoorlijke files vlak voor elk van de steilere secties.
 
Op de top van de mijnberg liggen een rijtje table-tops, wat kunstmatige drops en een soort van pump-trackje, en natuurlijk pakte de Bomberbike-ronde al die obstakels mee. Een peulenschil voor de gevorderde biker, goed te doen voor de gemiddelde mtb’er en een leuke uitdaging voor de gelegenheids-Bomber. De echt heftige secties van ‘Beringen’ (enkele rockgardens) werden gelukkig niet in het parcours opgenomen - dat had voor een permanente wachtrij gezorgd - maar het concept van Bomberbike bevatte als zodanig al genoeg uitdaging voor eenieder: van 9-12 uur kon je vrij rondjes rijden. Met behulp van een tijdschip op je stuurbord werden de rondetijden geregistreerd en de snelste 100 deelnemers mochten dan ’s middags de finale rijden, over één ronde. Voor de gevorderde bikers was het zaak om hun snelst mogelijke ronde neer te zetten om zodoende zover mogelijk vooraan te starten in de finale. De gemiddelde mountainbikers konden mikken op een uitschieter bij de 100 snelsten, terwijl het voor de gelegenheidsavonturiers al een heuse overwinning zou zijn om een paar rondjes op deze uiterste lastige omloop te voltooien.
 
Omdat Onze Man vooraf totaal niet wist wat te verwachten, trappelde hij de eerste verkennende ronde kalmpjes weg in het zog van een schier eindeloze colonne bikers. Een passage dwars door een stoffig mijngebouw, opgeluisterd door een rookmachine met stroboscopische flits en een korte vlakke aanloop waren de opmaat voor de eerste pittige hoogtemeters. Die pakten toch verzurender uit dan verwacht! Bovenop de terril stuurde een mobiele discobar bonkende drum ’n bass-tonen de wereld in. Leuk voor het publiek misschien, maar bij Onze mountainbikeman klopten de zware dreunen nog meer de longen uit zijn lijf. De afdalingen leverden geen probleem op, zij het dat de opstoppingen omzeild moesten worden, in deze openingsfase van Bomberbike. Terug op de begane grond bleken het schuimbad en de waterbak prima te nemen op volle snelheid. Enkel de ‘stroomdraadbalkjes’ dwongen tot stapvoets-tempo. En tot het hoog genoeg optillen van je benen, want anders kreeg je een echte schok, en die voelde zoals al gemeld echt niet lekker. We zouden die stroomkooi dan ook liever niet terugzien bij Bomberbike editie 3.
 
Na een korte adempauze trok Onze Man op pad voor een tweede verkenningsronde, maar al rap besloot hij om alvast enigszins door te trekken, om de benen wat meer aan de kliminspanning te doen wennen en om alvast een persoonlijke richttijd neer te zetten. De resulterende 21.51 min zou volgens de organisatie moeten volstaan voor een finaleplek, maar voor de zekerheid plakte hij er een uur later nog een submaximale ronde achteraan, kwestie van het zekere voor het onzekere te nemen. De 20.35 min bleek goed voor een 33e startplek en daarmee was Onze Man bijzonder content, gezien zijn zeer matige vormpeil (wij weten natuurlijk wel dat het de fietsersziekte is om altijd maar ‘zo zo’ in vorm te zijn of ‘weinig tot niet’ te hebben getraind, maar we kennen Onze Man goed genoeg om te weten dat hij meestal niet overdrijft). In de finale werd het competitiebloed van Onze Man uit een jarenlange winterslaap gewekt, dat kwam door de razende start van het losgebroken peloton bikers, met hoge snelheden door een wolk van opvliegend stof jagend. Hij ging daarin mee en snelde tal van coureurs voorbij, kon dankzij een rustige indeling van de ronde al klimmend ook nog wat plaatsen goedmaken. Onze Man finishte met dank aan de vrijgekomen adrenaline op een niet onverdienstelijke 18e plaats, in 19.37 min. (Leed hij dan toch aan de fietserziekte, vragen wij ons nu af?).

Hoe het ook zij, Onze Man was na gedane arbeid (4 rondes van ongeveer 5 km met telkens ruim 100 hoogtemeters daarin) danig uitgeteld en slaagde er niet eerder in dan twee dagen na dato om ons zijn relaas te doen. Maar wel met een zeer tevreden herinnering aan een bijzonder aangenaam evenement!
Auteur: Roel van Schalen
tags Beringen Bomberbike Mijnterril
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy