mountainbike.be
31/05/2016
Videos

TT Beringen – 29.05.2016 – 45 km – 156 hm

Na een aanhoudende knieblessure voelde ik me eindelijk opnieuw fit genoeg om nog eens een toertocht te rijden. Een snelle blik op de kalender geeft een prachtig overzicht van de mooie Ardennentochten die momenteel te rijden zijn. De namen alleen al doen me terugdenken aan de mooie tijden die ik daar heb gekend. Maar een Ardennenrit zie ik echt nog niet zitten. Eerst de knie eens testen op een vlakke tocht in de buurt.


Beringen blijft dan over als een logische keuze, ook hier hebben ze mooie stukken natuur aangevuld met de nodige singletracks. Net voor ik aankom zie ik echter een groen-grijs monster opduiken, de terril van Beringen. Deze was ik al totaal vergeten bij het plannen van mijn eerste vlakke rit. Maar dat zijn zorgen voor later...


Op zaterdag hadden ze enorm slecht weer voorspeld maar buienradar gaf toch een positiever beeld op zondagmorgen. Het bleef zo goed als helemaal droog. Wat evenwel niet gezegd kon worden over de ondergrond. Op een enkele passage na was het nergens extreem vettig, maar de toplaag was toch goed glibberig waardoor er soms vlieg- en stuntwerk kwam bij kijken.

 

Enkel de passage naast de beek was in mijn ogen niet nodig. Deze ben ik al een paar keer tegen gekomen tijdens tochten hier in de buurt en buiten de schone boomhut is hier niets te zien: enkel modder, modder en nog eens modder. Mijn benen snakten al snel naar de eerste bevoorrading, maar deze liet nog even op zich wachten. Net over de helft konden we verloren zweet terug bijvullen en een praatje slaan met fietsmaten die ik veel te lang niet meer gezien had.
 

Hierna ging het op automatische piloot richting finish. De GPS gaf aan dat het nog ongeveer 500 meter zou zijn tot de meet maar ineens doemde er een moeilijke keuze op 'met terril' of 'zonder terril'. Vrij vertaald voor mijn knie: rustig aan naar huis of 'kijken of die het volhoudt'. In feite was de keuze al gemaakt voor ik de bordjes had zien staan. Rustig naar boven rijden op een kleine versnelling zou wel lukken. Vertel het niet tegen mijn kinesist!

 

Eens boven kon je genieten van het mooie uitzicht van alle collega's die nog naar boven aan het kruipen waren. Boven kreeg ik nogmaals drie opties onder de wielen geschoven: moeilijk en gemakkelijk en nog een extra lus door het bos. Nu we toch boven waren hebben we maar gekozen voor de moeilijke optie, al zag de start van de groene lus er ook niet slecht uit met de grote houten brug.
 

Gelukkig kon je halfweg de afdaling nog even terug naar boven rijden en kon je proeven van beide parcoursen. De vaste Blosoroute van Beringen komt hier blijkbaar langs. Dit is zeker iets om eens uit te proberen. Na de terril was het nog enkele meter uitbollen door de straten van Beringen tot we terug aan de auto stonden. Snel de fiets inladen en naar huis voor een goede portie ijs op de knie.

Auteur: Maarten Verheyen
tags Beringen Toertocht
Linkpartner

Deze site maakt gebruik van cookies om de site optimaal te laten werken.

Cookies zijn kleine bestanden die gebruikt worden om de instellingen van deze site te bewaren.

Cookies vertellen ons niet wie je bent.

Wil je meer weten over cookies, lees dan onze cookie policy